Aποψη: Νέα εποχή για τα ελληνικά ΑΕΙ-Του Ι. Γρυσπολακη πρώην πρύτανη Πολυτεχνείου Κρήτης

Του Ιωακειμ Γρυσπολακη*

Με την, από καιρό επιδιωκόμενη, συναίνεση της μεγάλης πλειοψηφίας του πολιτικού κόσμου ψηφίζεται επιτέλους η ριζοσπαστικότερη αλλαγή στην ανώτατη εκπαίδευση της χώρας. Η υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου θα πρέπει να αισθάνεται υπερήφανη για το τελικό αποτέλεσμα, που υλοποιεί επιτέλους τη συνταγματική ρήση για το αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ με τη μεταφορά πληθώρας αρμοδιοτήτων των υπουργείων στο Συμβούλιο Ιδρύματος, καθορίζει τους διακριτούς ρόλους διδασκόντων και διδασκομένων, επαναφέρει τους πανεπιστημιακούς χώρους στην κυριαρχία της ελληνικής πολιτείας, καθιερώνει τη σύνδεση του πανεπιστημίου με την κοινωνία και τις παραγωγικές δυνάμεις και καθιερώνει τις σχολές σε ολοκληρωμένες ακαδημαϊκές και διοικητικές μονάδες.

Τρεις λόγοι για το «όχι» στο σχέδιο νόμου- Του καθηγητή Θ. Μαλουτά

Από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία

Του ΘΩΜΑ ΜΑΛΟΥΤΑ*

Συνήθως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Ωστόσο, στο σ/ν για την ανώτατη εκπαίδευση οι λεπτομέρειες δεν αποτελούν το βασικό πρόβλημα. Μερικές μάλιστα είναι και θετικές.

Το πρόβλημα βρίσκεται στις βασικές γραμμές του, στο ιδεολογικό του υπόστρωμα και στα σοβαρά ζητήματα που παραβλέπει.

Οι τρεις λόγοι για τους οποίους είμαι αντίθετος στις βασικές διατάξεις και, κυρίως, στο πνεύμα του σ/ν είναι επιγραμματικά οι εξής:

Επιχείρηση «σοκ και δέος» στα ΑΕΙ-του Γ. Δουράκη καθηγητή του ΑΠΘ.

Από την εφημερίδα Το Βήμα

Γιώργος Δουράκης

Παρακολουθώντας τις απόψεις που διατυπώνονται για τις επικείμενες αλλαγές στην ανώτατη Παιδεία, βλέπουμε να διαμορφώνονται δύο ευδιάκριτα πεδία διαφωνίας. Το πρώτο έχει να κάνει με το βάθος και την εμβέλεια της προτεινόμενης μεταρρύθμισης και το δεύτερο με το περιεχόμενο και την κατεύθυνσή της. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που σύσσωμη η ακαδημαϊκή κοινότητα αναγνωρίζει την ανάγκη να υπάρξουν σημαντικές αλλαγές. Ως εκ τούτου είναι ακατανόητη η εμμονή ορισμένων να κάνουν λόγο για μετωπική σύγκρουση μεταρρυθμιστών-αντιμεταρρυθμιστών. Ο ισχυρισμός ότι πρόκειται για ακόμη μία μάχη του φωτός εναντίον του σκότους είναι ευτελής και υστερόβουλος. Αποβλέπει στην πόλωση και στον αποπροσανατολισμό για να αποτραπεί η ουσιαστική επιχειρηματολογία.

Πανεπιστήμιο: νησίδα αριστείας στην κοινωνία ή εκλογικό και εξεταστικό κέντρο;-Του Γ.Ματσούκα καθ. Παν. Πατρών

Από την εφημερίδα Τα Νέα

Του Γιάννη Ματσούκα

Εχοντας διατελέσει στο παρελθόν πρόεδρος του τμήματος Χημείας στο Πανεπιστήμιο Πατρών, μπορώ να μιλώ με βάση την εμπειρία μου. Το διάστημα της θητείας μου ως πρόεδρος έπρεπε να παλεύω καθημερινά με τη γραφειοκρατία των δομών του τμήματος. Ημουν υποχρεωμένος να διαθέτω μεγάλο χρονικό διάστημα των γενικών συνελεύσεων για αιτήσεις, προτάσεις, ανακοινώσεις, εγκρίσεις, ακόμα και για αυτονόητα θέματα. Εάν δεν το έκανα με δημόσια ανακοίνωση στη γενική συνέλευση και δημόσια έγκριση των μελών του τμήματος, κινδύνευε η νομιμότητα μεταπτυχιακών τίτλων αποφοίτων μας.

Η ιδεολογία της πρωτιάς στις Πανελλαδικές - του Χρήστου Κάτσικα

Από την εφημερίδα Τα Νέα

του Χρήστου Κάτσικα

Σε λίγες μέρες που θα ανακοινωθούν οι βάσεις εισαγωγής στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα ΜΜΕ θα παρουσιάσουν σε «πρώτο πλάνο» τους υποψήφιους εκείνους που η επιτυχία τους «ξεδίπλωσε την τροχιά τους» μέχρι την κατάληψη των πρώτων θέσεων.

Οι «πρώτοι» και οι «πρώτες» των σχολών παίρνουν τη θέση τους στους «καταλόγους των αρίστων» ενώ από τον/την πρώτο/η των πρώτων ζητείται επίμονα να αναλύσει, στις «πίστες του θεάματος» των ΜΜΕ, τη συνταγογραφία της επιτυχίας του και τα σχέδιά του για το μέλλον.

Η αναπόφευκτη διεθνοποίηση των ελληνικών ΑΕΙ- Του Θάνου Ντοκου, γενικού διευθυντή ΕΛΙΑΜΕΠ

Από την εφημερίδα Καθημερινή

Του Θανου Π. Ντοκου*

Όπως αναμενόταν, το σχέδιο νόμου για τη μεταρρύθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις στον χώρο των πανεπιστημίων, ιδιαίτερα από τις πρυτανικές αρχές. Μάλλον πρόκειται για την αντίδραση των βολεμένων από το υπάρχον -ανεπαρκέστατο- σύστημα που θα αντιδρούσαν σε οποιαδήποτε πρόταση, όσο άρτια και πλήρης και αν ήταν (και προφανώς η συζητούμενη δεν θεραπεύει κάθε πρόβλημα).

«Ευνουχίζεται» η αυτοτέλεια των ΑΕΙ-Του Μ.Τιβέριου Καθ. Κλασικής Αρχαιολογίας στο Α.Π.Θ

Από το Βήμα

Μιχάλης Α. Τιβέριος

Δεν έχει περάσει ούτε μια πενταετία από τότε που η Βουλή ψήφισε τον τελευταίο νόμο για την Ανώτατη Παιδεία και ένας νέος νόμος βρίσκεται προ των πυλών. Πριν περάσω στο επερχόμενο νέο νομοθέτημα, για το οποίο πολλά έχουν ήδη λεχθεί, θέλω να κάνω μια πικρή διαπίστωση. Φαίνεται ότι οι πολιτικοί μας αρνούνται να διδαχθούν από τα σφάλματα του παρελθόντος, πολλά από τα οποία τα έχει πληρώσει ακριβά ο τόπος.

Τα αδιέξοδα της μεταρρύθμισης-Του κ. Κωνσταντίνου Τσουκαλά καθηγητή Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Aθηνών

Από το Βήμα

Του κ. Κωνσταντίνου Τσουκαλά ομότιμου καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Aθηνών .

Στη μνήμη του Αριστόβουλου Μάνεση και του Δημήτρη Τσάτσου

Ας αρχίσω από τα αυτονόητα. Κανένας στοιχειωδώς εχέφρων άνθρωπος δεν μπορεί να έχει αντίρρηση στην αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών, στον περιορισμό των «νοσηρών» φαινομένων της συναλλαγής, της διαπλοκής, της διαφθοράς και του νεποτισμού και στη θέσπιση διάφανων διαδικασιών λήψης αποφάσεων. Κοντά στον νου και η γνώση. Καλύτερη η τιμιότητα, η αξιοκρατία και η αποτελεσματικότητα παρά η ανεντιμότητα, η κομπίνα και η αλισιτέλεια. Καλύτερη η υγεία από την ασθένεια, καλύτερη η πρόοδος από την ακινησία, καλύτερο το καλό από το κακό.

Καλώς ήλθατε στα νέα σούπερ μάρκετ σπουδών-του Στάθη Ψύλλου καθ. φιλοσοφίας Παν. Αθηνών

Από την ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΨΥΛΛΟΥ*

Πριν από λίγα χρόνια, η πανεπιστημιακή κοινότητα εκλήθη να υπερασπιστεί τον δημόσιο χαρακτήρα του Πανεπιστήμιου. Σήμερα, εν μέσω μιας ανελέητης επίθεσης στο μεταπολιτευτικό κράτος πρόνοιας, η πανεπιστημιακή κοινότητα καλείται να υπερασπιστεί το ίδιο το Πανεπιστήμιο: την αποστολή του, την ιστορία του, τη συγκρότησή του. Αν η ανώτατη εκπαίδευση συγκροτείτο στη βάση της ιδεολογίας από την οποία εμφορείται ο νέος νόμος δεν θα είχε καμία σχέση με τον θεσμό που γεννήθηκε στη μεσαιωνική Ευρώπη και επέζησε ώς τις μέρες μας.

«Το Υπ. Παιδείας Διορθώνει τα λάθη με νέο λάθος» - Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΤΑΛΗ Βουλευτή ΠΑΣΟΚ, πανεπιστημιακού

Από την Ελευθεροτυπία

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΤΑΛΗ Βουλευτή ΠΑΣΟΚ, πανεπιστημιακού

Θεωρώ ότι το υπουργείο Παιδείας κάνει σοβαρή δουλειά για να βελτιώσει την παρεχόμενη εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδά της.

Αν και είμαι βέβαιος ότι πρόθεση του υπουργείου Παιδείας είναι να ενισχύσει τη διαφάνεια στα ΑΕΙ, έχω την ανησυχία ότι η διάταξη που προτείνεται για το νέο μοντέλο διοίκησης του πανεπιστημίου ουσιαστικά επιχειρεί να λύσει τα λάθη του ισχύοντος συστήματος με ένα νέο λάθος. Και αυτό γιατί μεγάλο μέρος των αρμοδιοτήτων συγκεντρώνεται σε μικρό αριθμό προσώπων, αρκετά εκ των οποίων ουσιαστικά διορίζονται. Πρότεινα στο υπουργείο Παιδείας η διοίκηση να ασκείται κατά κύριο λόγο από τις εκλεγμένες πρυτανικές αρχές και τη Σύγκλητο του ιδρύματος. Με άλλα λόγια όλα τα μονοπρόσωπα όργανα (πρύτανης, κοσμήτορες, πρόεδροι, κ.λπ.) πρέπει να εκλέγονται κυρίως από τα μέλη ΔΕΠ του αντίστοιχου σώματος, με τη Σύγκλητο να διατηρεί το βασικό κορμό αρμοδιοτήτων. Σε ό,τι αφορά στο Συμβούλιο του ιδρύματος πρέπει να έχει συμβουλευτικό, γνωμοδοτικό και ελεγκτικό ρόλο και βεβαίως να αποτελείται και από μέλη εκτός πανεπιστημίου. Με άλλα λόγια να οργανώνει την αξιολόγηση του ιδρύματος, να προβάλλει το ίδρυμα προς τα έξω, να διασφαλίζει τη σύνδεσή του με την κοινωνία, να συμβάλλει στην εξεύρεση πηγών χρηματοδότησης, να συνδιαμορφώνει τη χάραξη της μακροχρόνιας στρατηγικής του ιδρύματος και βεβαίως να ελέγχει τις αρχές του ιδρύματος, λ.χ. εγκρίνοντας ή και απορρίπτοντας τον ετήσιο απολογισμό των πρυτανικών αρχών.

Πιστεύω ότι η ανώτατη εκπαίδευση πρέπει να αποτελεί κοινό τόπο και όχι πεδίο διαφωνίας. Το βέβαιο είναι ότι δεν εξαρτάται η έκτη δόση από την ψήφιση του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου.

Χρηματοδότηση των πανεπιστημίων: μια βαθιά αγωνία- Της Αγγ. Δημητρακοπούλου αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ*

Η χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων, όπως αυτή διαφαίνεται από το προτεινόμενο προσχέδιο νόμου, καθώς και από τις μέχρι σήμερα κυβερνητικές πρακτικές, προκαλεί μια βαθειά αγωνία. Για το πώς αυτή προδιαγράφεται, για το τι την εγγυάται, με τι όρους, σε ποια επίπεδα;

Ας ξεκινήσουμε, όμως, από το στοιχειώδες, που ίσως δεν είχαμε φανταστεί λίγους μήνες νωρίτερα: την επισφάλεια της μισθοδοσίας του προσωπικού των ΑΕΙ. «Ως προς το οικονομικό σκέλος, οι συμφωνίες προγραμματικού σχεδιασμού κάθε ιδρύματος εξειδικεύονται (α) στις λειτουργικές δαπάνες, (β) στις επενδύσεις και (γ) σε όλο το προσωπικό του ιδρύματος» (σελ. 89). Απαιτείται λοιπόν η απόλυτη και ρητή διασφάλιση, μέσα στον οποιονδήποτε ενδεχόμενο νέο νόμο, της απευθείας καταβολής από το κράτος των μισθών όλου του προσωπικού των δημοσίων πανεπιστημίων.

Νέο στοιχείο, ιδιαίτερα κρίσιμο για την υπόσταση των ΑΕΙ, είναι η εισαγωγή της «χρηματοδότησης από ιδιωτικούς φορείς ... με τους ειδικότερους όρους ... που μπορεί να προβλεφθούν με προεδρικό διάταγμα» (σελ. 79). Δεν είναι διόλου γνωστό το τι θα προβλεφθεί στο εν λόγω προεδρικό διάταγμα (εάν αυτό υπάρξει), ενώ σε άλλο σημείο αναφέρεται ότι «πόροι του ΝΠΙΔ είναι… χρηματοδοτήσεις από οποιαδήποτε ιδιωτική πηγή, ημεδαπή ή αλλοδαπή» (σελ. 86). Είναι, όμως, ευρέως γνωστά τα προβλήματα, για παράδειγμα αγγλικών πανεπιστημίων που δέχθηκαν χρηματοδοτήσεις είτε από ιδιωτικούς φορείς (έρευνες αμφίβολης αντικειμενικότητας), είτε από πολιτικούς φορείς χωρών (π.χ. Λιβύης, με αντάλλαγμα πτυχία συγκεκριμένων ατόμων). Η ανεξαρτησία της έρευνας και η εγκυρότητα των πτυχίων καθορίζουν την «αυτοτέλεια των πανεπιστημίων» και συνιστούν υπ' αριθμόν ένα σημείο διασφάλισης για την παραγωγή νέας γνώσης και την ποιότητα της εκπαίδευσης, εδώ και αιώνες. Όταν όμως το ύψος των πόρων που προσελκύουν τα πανεπιστήμια θεωρείται επίτευγμα προς επιβράβευση, οι διοικήσεις πανεπιστημίων που θα λειτουργούν με χρηματοοικονομικά και όχι ακαδημαϊκά κριτήρια θα οδηγηθούν (ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής κρίσης) σε εγκληματικά παραστρατήματα.

Δεύτερο νέο στοιχείο συνιστά η ίδρυση Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου με τη μορφή Ανώνυμων Εταιρειών που θα διαχειρίζονται τους πόρους και την περιουσία των Πανεπιστημίων. Η συνταγματική εγκυρότητα των ανώνυμων αυτών εταιρειών δημοσίων πανεπιστημίων, βρίσκεται υπό έντονη αμφισβήτηση. Επιπρόσθετα, είναι χαρακτηριστικό ότι, πέρα από την ασάφεια της σύνθεσης του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας, η Γενική Συνέλευση αυτής ταυτίζεται με το ίδιο το Συμβούλιο του Ιδρύματος (σελ. 86), αντί για τη Σύγκλητο: μια σύλληψη που δεν θα μπορούσαν να τη φανταστούν ούτε οι ελάχιστοι φανατικοί υπέρμαχοι της διαχείρισης των πανεπιστημίων με όρους εταιρειών.

Τρίτο στοιχείο, η κατανομή της δημόσιας επιχορήγησης για τα λειτουργικά έξοδα, που αναφέρεται πλέον σε δύο επίπεδα χρηματοδότησης:

(Α) Τη «βασική χρηματοδότηση», όπου έχουμε την υπόσχεση εισαγωγής «αντικειμενικών κριτηρίων». Είθε να τα δούμε κάποτε, αφενός να είναι πράγματι αντικειμενικά και αφετέρου ο συνδυασμός τους να καταλήγει σε δίκαιη χρηματοδότηση. Κι αυτό γιατί το κράτος στην Ελλάδα χρηματοδοτεί εδώ και δεκαετίες τα πανεπιστήμια με τον πλέον απαράδεκτο τρόπο: ποσά που καθορίστηκαν κάποια στιγμή αυθαίρετα εξακολουθούν να δίδονται επίσης αυθαίρετα, δίχως να λαμβάνονται υπόψη οι αντικειμενικές ανάγκες.

(Β) Την «πρόσθετη χρηματοδότηση» που συνιστά νέα κατηγορία και βασίζεται σε δείκτες ʽποιότηταςʼ και ʽεπιτευγμάτωνʼ. Μια κατηγορία δεικτών είναι η ʽαποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίαςʼ (ʽάμεση περάτωση των σπουδώνʼ, ʽπορεία επαγγελματικής ένταξης αποφοίτωνʼ κ.ά.), ενώ μια άλλη κατηγορία είναι η ʽδιεθνοποίησηʼ (π.χ. αριθμός φοιτητών από το εξωτερικό). Πέρα από το ποια θα είναι πράγματι τα κριτήρια αυτά («Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας … καθορίζονται οι προϋποθέσεις κατανομής της, ομαδοποιούνται οι δείκτες και εξειδικεύεται η βαρύτητά τους» (σελ. 91), ενδεχόμενα να οδηγήσουν στη σταθερή πριμοδότηση δύο-τριών κεντρικών πανεπιστημίων που εκκινούν από ένα υψηλό επίπεδο υποδομών…, ενώ αντίθετα τα μεγάλα πανεπιστήμια της περιφέρειας, με ελλιπείς υποδομές και αδυναμία εξασφάλισης της φοιτητικής μέριμνας, θα πιεστούν προς αλλοίωση της λειτουργίας και της αποστολής τους.

Χρειάζεται να ληφθεί υπόψη ότι κεντρικό ρόλο στη διαδικασία της χρηματοδότησης παίζει η Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ), με έναν άμεσο και έναν έμμεσο ρόλο. Η ΑΔΙΠ καθορίζει το σύστημα χρηματοδότησης λειτουργικών εξόδων και ίσως να είναι πράγματι εγκυρότερος ο προσδιορισμός ενός τέτοιου συστήματος από μία Αρχή (αρκεί να είναι όντως ʽΑνεξάρτητηʼ), παρά από τις ηγεσίες υπουργείων περαστικών κυβερνήσεων. Ο έμμεσος, αλλά κρίσιμος ρόλος είναι αυτός της πιστοποίησης και της άμεσης συσχέτισης αξιολόγησης - χρηματοδότησης, εφόσον η εισήγηση ενός πανεπιστημίου για την τετραετή συμφωνία χρηματοδότησης λαμβάνεται υπόψη από το υπουργείο, κυρίως «ως προς τη συμμόρφωση στα αποτελέσματα της αξιολόγησης και της πιστοποίησης» (σελ. 89).

Τέλος, όσον αφορά τις προθέσεις, ας μη μας διαφεύγει πως έχει ήδη γίνει η εξής πρόβλεψη: «προκειμένου περί παγίων λειτουργικών δαπανών των ΑΕΙ … επιτρέπεται η κάλυψή τους, εν όλω ή εν μέρει από πόρους του ΝΠΙΔ» (σελ. 86).

Κι ας μην ξεχνάμε παράλληλα πως κατά την τρέχουσα περίοδο, η κυβέρνηση έχει ρίξει στον πάτο των προτεραιοτήτων χρηματοδότησης τα ΑΕΙ, με μείωση 70%(!), ενώ ακόμα και το «Μνημόνιο 2» δεν προβλέπει μείωση για την Παιδεία παρά μόνο 7%.

Σε τι λοιπόν να βασιστούμε και πώς να συναινέσουμε, βάζοντας υποθήκη το μέλλον της ανάπτυξης αυτής της χώρας, το μέλλον της επιστήμης, το μέλλον της παιδείας;

Εν κατακλείδι, η έλλειψη στρατηγικής για την παιδεία και την έρευνα που ταλάνιζε την ελληνική κοινωνία εδώ και δεκαετίες φαίνεται πως αντικαθίσταται σήμερα από τη σαρωτική συρρίκνωση των πανεπιστημίων, που θα επιβληθεί με όρους «αγοράς», σε αντικατάσταση των όρων παραγωγής νέας γνώσης, αναγκών παιδείας και ανάπτυξης της Ελλάδας.

ΑΥΓΗ

Απάντηση του Χρήστου Κάτσικα στο Υπουργείο Παιδείας

Αρθρογράφος: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΙΚΑΣ

Την Πέμπτη 7 Ιουλίου το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας ανάρτησε στο δικτυακό του τόπο (https://www.minedu.gov.gr/grafeio-typou/anakoinoseis-typoy/07-07-11-anaforika-me-to-arthro-lta-panepistimia-flegontair-sto-periodiko-lepikairar.html) και έστειλε στους εκπαιδευτικούς συντάκτες μια ανακοίνωση με τίτλο «Αναφορικά με το άρθρο: “Τα πανεπιστήμια φλέγονται” του κ. Χρήστου Κάτσικα στο περιοδικό Επίκαιρα» (https://www.minedu.gov.gr/grafeio-typou/anakoinoseis-typoy/07-07-11-anaforika-me-to-arthro-lta-panepistimia-flegontair-sto-periodiko-lepikairar.html).

                Η ανακοίνωση αφορούσε άρθρο μου που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη 7 Ιουλίου στο περιοδικό "Επίκαιρα" και αφορούσε τις επιχειρούμενες αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση (http://www.epikaira.gr/content/files/katsikas90.doc).

                Ο συντάκτης του δελτίου τύπου του Υπουργείου Παιδείας δηλώνει εντυπωσιασμένος, όπως γράφει, επειδή υποστηρίζουμε ότι επιχειρείται η κατάργηση  των συγγραμμάτων καθώς και η δωρεάν σίτιση και στέγαση των φοιτητών. Παράλληλα μας κατηγορεί ότι πριμοδοτούμε την ιδιοτέλεια και αγνοούμε επιδεικτικά την αλήθεια όταν υποστηρίζουμε ότι «αν ευοδωθούν οι σχεδιασμοί του Υπουργείου Παιδείας, το Ελληνικό Πανεπιστήμιο θα επιβάλλει  δίδακτρα».

Μας κατηγορεί ότι δεν πήραμε υπόψη τις διευκρινίσεις του Υπουργείου Παιδείας που διατυπώθηκαν δια στόματος Υπουργού και Υφυπουργών οι οποίες κατηγορηματικά τονίζουν ότι «δεν θα υπάρξει καμιά επιβολή διδάκτρων» και ότι «ως προς τη σίτισηκαι τη στέγαση το Υπουργείο ανακοίνωσε ότι επεξεργάζεται ένα νέο στρατηγικό σχεδιασμό αναφορικά με τη λειτουργία των φοιτητικών εστιών, με στόχο την αρτιότερη αντιμετώπιση των προβλημάτων στέγασης και σίτισης των φοιτητών».

                Επαναλαμβάνουμε και ξεκαθαρίζουμε: Το Υπουργείο Παιδείας κάνει ακριβώς αυτό, που και στην αρχαιότητα χλεύαζε ο μέγας Θουκυδίδης, "Για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων."

                Το τι λέει και το τι κάνει τελικά το Υπουργείο Παιδείας εδώ και πολύ καιρό απέχουν όσο η γη από τον ουρανό. Είμαστε πια πεπειραμένοι στις τεχνικές τού άλλα λέω και άλλα κάνω, στην απίστευτη μαγειρική του λόγου, στη διαστροφή των λέξεων και των εννοιών. Έτσι έγινε τον τελευταίο καιρό με τη χρηματοδότηση για την Παιδεία που θα αυξάνονταν στα λόγια (http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/b88a486f-4fda-496f-817f-707cff4ac550) και μειώθηκε δραματικά στην πράξη, έτσι έγινε με τα Πανεπιστήμια που στα λόγια θα ενισχύονταν και στην πράξη έμειναν χωρίς προσωπικό και με αδυναμία να πληρώσουν ακόμη και τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, έτσι έγινε με την ενισχυτική διδασκαλία και την πρόσθετη διδακτική στήριξη που στα πλαίσια της αναβάθμισής τους (http://www.diamantopoulou.gr/beta/index.php?option=com_content&view=article&id=1399:statement-121009) καταργήθηκαν , έτσι έγινε με την απαράδεκτη χρόνια απασχόληση μεγάλου μέρους του προσωπικού με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, όπως η αναπλήρωση και η ωρομίσθια απασχόληση που θα καταργούνταν στα λόγια(http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/4cf615c1-ea9f-4b56-b8a2-2729d7c40c61) και ενισχύθηκε στην πράξη, και άλλα πολλάπου χαράκωσαν ακόμη πιο βαθιά το ήδη πληγωμένο σώμα της ελληνικής εκπαίδευσης.Μιλάμε για τον  πυρήνα μιας λογικής που φαίνεται να έχει διανύσει χιλιόμετρα πολλά στις τεχνικές του Θατσερισμού  την περίοδο που ονόμαζαν «τάξη» τη διάλυση των υπολειμμάτων του κράτους πρόνοιας, την ιδιωτικοποίηση και την καταδίκη χιλιάδων ανθρώπων στην απόλυση και την ανεργία.

                Επαναλαμβάνουμε και ξεκαθαρίζουμε. Η γραμματική και το συντακτικό του νέου νόμου πλαίσιου, ο τύπος και το πνεύμα του, οδηγούν στην εξαφάνιση από το εκπαιδευτικό τοπίο των στοιχείων που συγκροτούσαν, όσο συγκροτούσαν τη δημόσια εκπαίδευση. Σε μικρό χρονικό διάστημα, εάν ο νόμος πλαίσιο 2 προχωρήσει, ούτε δωρεάν συγγράμματα θα υπάρχουν (είναι αστεία όσα λέγονται για συγκρότηση βιβλιοθηκών καθώς τα ακούμε από το 1998 και τίποτε δεν έχει γίνει, ενώ αγγίζουν τα όρια της εξαπάτησης όσα λέγονται για τα συγγράμματα που θα βρίσκονται στο ίντερνετ και από εκεί θα διαβάζει ο σπουδαστής), ούτε σίτιση, ούτε στέγαση καθώς  η έκταση της φοιτητικής μέριμνας παύει να προσδιορίζεται ενιαία για το σύνολο των Ιδρυμάτων. Κάθε Ίδρυμα θα αποφασίζει χωριστά και αναλόγως με τις οικονομικές του δυνάμεις για τις προϋποθέσεις παροχής δωρεάν σίτισης στους φοιτητές του. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ σύντομα και στη βάση της αδυναμίας των πανεπιστημίων να αντεπεξέλθουν σε δαπάνες αυτού του χαρακτήρα θα εξαφανιστούν και τα τελευταία ίχνη της δωρεάν σίτισης, στέγασης και διανομής των συγγραμμάτων.

                Όσες διαψεύσεις κι αν κάνει το Υπουργείο Παιδείας σε σύντομο χρονικό διάστημα, μέσα στην επόμενη τριετία, αν ευοδωθούν οι παραπάνω σχεδιασμοί, το Ελληνικό Πανεπιστήμιο θα επιβάλλει  δίδακτρα. Ναι, ας μην υπάρχει καμιά αμφιβολία. Και αυτά τα δίδακτρα δε θα επιβληθούν τυπικά από «πάνω», κεντρικά, αλλά από την κάθε σχολή ξεχωριστά, στα πλαίσια της «αυτοτέλειας», της «σύνδεσης με την κοινωνία και την οικονομία», της αλλαγής «χρηματοδοτικής κουλτούρας»,  της «απελευθέρωσης από τα δεσμά της δημόσιας χρηματοδότησης» και άλλων ζαχαρωμένων εκφράσεων που κάθε λίγο και λιγάκι «ξεφουρνίζει»  το υπουργικό επιτελείο του Αμαρουσίου. Ουσιαστικά και τυπικά τα Πανεπιστήμια μετατρέπονται σε επιχειρήσεις, με την πλήρη έννοια του όρου, οι οποίες για να επιβιώσουν κυνηγούν διεθνώς, ανταγωνιστικά και με όλα τα θεμιτά και αθέμιτα μέσα, «φοιτητές-πελάτες». Κύριοι στόχοι τους είναι η μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους, από την επίτευξη του οποίου και μόνο κρίνονται και οι διοικήσεις τους. Οι «πελάτες-φοιτητές» οφείλουν να χρηματοδοτούν οι ίδιοι τις σπουδές τους είτε από τους οικογενειακούς τους πόρους, είτε δανειζόμενοι τα αναγκαία ποσά από τραπεζικά ή άλλα οικονομικά συγκροτήματα, τα οποία θα επενδύσουν επιλεκτικά στα διαφαινόμενα προσόντα τους, όπως ακριβώς επενδύουν και στις λεγόμενες καινοτόμες επιχειρήσεις.

                Και όποιος έχει τα μάτια να δει και την τιμιότητα να πιστέψει στα μάτια του γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό θα σημάνει τη συντριβή των αδυνάτων, των μαθητών και των σπουδαστών από τα λαϊκά στρώματα, που οι πολιτικές του Υπουργείου Παιδείας στρώνουν το μέλλον τους με υλικά του παρελθόντος, των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών, που για να σπουδάσει κάποιος έπρεπε να έχει χρήματα πολλά.

                Μας αφήνει κατάπληκτους ο συντάκτης του δελτίου τύπου του Υπουργείου Παιδείας με τη συλλογιστική του όταν γράφει ότι «το άρθρο του κ. Κάτσικα ακολουθεί την πεπατημένη οδό,  η οποία για πολλά  χρόνια συσσώρευσε μόνο αδιέξοδα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, καθώς πριμοδότησε την ιδιοτέλεια και  αγνόησε επιδεικτικά την αλήθεια». Δηλαδή, για τα σημερινά αδιέξοδα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος ποιος άλλος έχει την βασική  ευθύνη πέρα από τις κυρίαρχες εκπαιδευτικές πολιτικές των δυο κομμάτων που κυβέρνησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια;

                Να το πούμε καθαρά : Εδώ «πριονίζονται ρίζες ! Και όποιος, χωμένος στις συστάδες των θάμνων που τον περιβάλλουν χάνει το δάσος από το οπτικό του πεδίο, καλό είναι να κάνει ένα βήμα στα πλάγια για να δει καθαρότερα μπροστά του.

                Η κυρίαρχη πολιτική οικοδομεί την πολιτική της επιχειρηματολογία κατηγορώντας το κράτος πρόνοιας ως «υπερφορτωμένο κράτος», ως «γραφειοκρατικό παραλογισμό», ως «ελέφαντα» που ισοπεδώνει τις «ζωτικές δυνάμεις» της κοινωνίας, δηλαδή το Σύνδεσμο Βιομηχάνων, κάτω από το βάρος τους κόστους του. Μισθοί, κοινωνική ασφάλεια, συντάξεις, δωρεάν υγεία, δωρεάν παιδεία, προστασία της μητρότητας, όλα αυτά τα στοιχεία που διασφαλίζουν τους όρους της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων και της προαγωγής του πολιτισμού είναι «βαρίδια» στα πόδια της νέας «ιεράς συμμαχίας». Αναπτύσσεται μια πολιτική ορολογία που μοιάζει με τη «λιποδιάλυση» που υπόσχονται τα ινστιτούτα αδυνατίσματος. Μόνο που το «λίπος» που πρέπει να «καεί» στην προκειμένη περίπτωση είναι οι κατακτήσεις των δυνάμεων της εργασίας. 

                Κάτι για το τέλος. Γράφει με απίστευτο θράσος ο συντάκτης του δελτίου τύπου του Υπουργείου Παιδείας: «Είναι σαφές πως ορισμένοι συνήθισαν στο ρόλο του ιδεολογικοπολιτικού - και όχι μόνο - κερδοσκόπου, μέσα  σε μια παρατεταμένη κατάσταση λιμνάζουσας αδράνειας. Προφανώς δεν επιθυμούν να ταραχθούν τα νερά και να απεγκλωβιστούν οι υγιείς και δημιουργικές δυνάμεις που υπάρχουν στην Ανώτατη Εκπαίδευση.  Ατυχώς, όμως, για τον κ. Κάτσικα και όσους εκφράζει, η κοινωνία έχει άλλη γνώμη. Και στη Δημοκρατία,  η γνώμη των πλειόνων – και όχι των φωνασκούντων μειοψηφιών - είναι αυτή που πρέπει να προσδιορίζει την πολιτική δράση».

                Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

                Δεν είναι η πρώτη φορά που οι μέθοδοι του Μανιαδάκη ανακατεμένες με την προσφιλή, για ορισμένους, μέθοδο της λασπολογίας, με τα μισόλογα, τα υπονοούμενα και τους οργανωμένους ψιθύρους, χρησιμοποιούνται για να φιμώσουν πρόσωπα και απόψεις που δεν τους «ΚΑΘΟΝΤΑΙ». Το ποιοι χρόνια τώρα συνήθισαν στο ρόλο του ιδεολογικοπολιτικού - και όχι μόνο – κερδοσκόπου, το ποιοι βάζουν πλάτη στην κυρίαρχη μειοψηφία σκάβοντας το λάκκο στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού, είναι, τώρα πια, περισσότερο από γνωστό. Αυτοί που βάζουν τη λάσπη στον ανεμιστήρα θα τη φάνε κατάμουτρα οι ίδιοι.

                Το Υπουργείο Παιδείας, ως ευαγγελιστής της αγοράς, βιάζεται να υποδυθεί το ρόλο αυτού που γελά καλά επειδή γελά τελευταίος. Ωστόσο, κι αν τα βουνά μοιάζουν ακίνητα, οι γεωλόγοι ξέρουν καλά πως ζούμε σε μια θάλασσα στεριάς. Γελιούνται όσοι πιστεύουν ότι έχουν κλείσει τις θύελλες μια για πάντα σε γυάλινα κλουβιά. Όσοι πίστεψαν και πολύ περισσότερο όσοι καραδοκούσαν πως θα έχουν «αιώνια» μια νεολαία όπως το χιόνι στο βουνό να λιώνει για να αυξάνουν τις εμπορικές ιδέες τους. Πολύ γρήγορα το εκπαιδευτικό κίνηµα, ο κόσμος της εργασίας, θα σηκωθεί στις µύτες των ποδιών του, θα διαπεράσει τα φράγµατα των µέσων µαζικής ενηµέρωσης, θα συντρίψει τη ρητορική τού άδικου λόγου και θα ορθώσει πύργο ατίθασο στη Σαλώµη του νεοφιλελευθερισµού που ετοιµάζεται να περιφέρει το κεφάλι της παιδείας προσφορά στους επιχειρηματίες της γνώσης.

Η αλήθεια για τα δίδακτρα στα Πανεπιστήμια - Του Δημήτρη Δαμίγου Επ. καθηγητή ΕΜΠ

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το σχέδιο νόμου που είδε το φως της δημοσιότητας θα αλλάξει ριζικά τη μορφή, τη λειτουργία και την αποστολή των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Προς το χειρότερο... Όπως έχει ήδη επισημανθεί, πρόκειται για ένα κείμενο με απουσία οράματος για την παιδεία και την έρευνα. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού απώτερος στόχος της μεταρρύθμισης δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εφαρμογή των διατάξεων του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου στην Παιδεία και η μετατροπή της ανώτατης εκπαίδευσης σε οικονομικό αγαθό, συμφωνά με τις προσταγές του νεοφιλελευθερισμού. Υπάρχουν μέσα στο νέο σχέδιο νόμου πολλά ζητήματα που αφορούν την πανεπιστημιακή κοινότητα.

Υπάρχουν όμως και άλλα που απασχολούν (ή τουλάχιστον θα έπρεπε) ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, όπως τα δίδακτρα, η συρρίκνωση των ιδρυμάτων, η διάλυση των πτυχίων κ.ά.

Από όλα τα ζητήματα επιλέγω να σταθώ στο θέμα των διδάκτρων. Πρώτον, επειδή προέρχομαι από οικογένεια μεσαίου εισοδήματος, η οποία ενδεχομένως δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στην καταβολή διδάκτρων, πολλώ μάλλον στις σημερινές συνθήκες, κι έχω μια ευαισθησία στο ζήτημα αυτό. Δεύτερον, γιατί η δοκιμαζόμενη από την οικονομική κρίση ελληνική κοινωνία πρέπει να μάθει την αλήθεια για τις επιπτώσεις του σχεδίου νόμου, όχι απλώς στο εισόδημά της αλλά και στο μέλλον των παιδιών της.

Σε μια πρώτη ανάγνωση του σχεδίου νόμου, δεν γίνεται αντιληπτή η εισαγωγή διδάκτρων σε προπτυχιακό επίπεδο. Μάλιστα η ίδια η υπουργός σε παρουσία της σε τηλεοπτική εκπομπή (στις 4/7/2011 στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ) δήλωσε πως ακόμη και αν τα Ιδρύματα ήθελαν να βάλουν δίδακτρα σε προπτυχιακό επίπεδο, το υπουργείο δεν θα τους το επέτρεπε. Εδώ είναι και η μεγάλη πλάνη. Ο ενιαίος κύκλος σπουδών που ξέραμε μέχρι σήμερα (ειδικά στις σχολές πενταετούς φοίτησης) σπάει σε δύο κύκλους. Ο μεν πρώτος κύκλος τριετούς φοίτησης θα είναι δωρεάν, αλλά στον δεύτερο κύκλο δεν απαγορεύεται η εισαγωγή διδάκτρων. Για να το πούμε πιο απλά, κάποιος φοιτητής που θα εισάγεται στο Πολυτεχνείο θα αποκτά δωρεάν πτυχίο ΤΕΙ (αν όχι ΙΕΚ) στο πλαίσιο ενός τριετούς κύκλου σπουδών και αν θέλει να αποκτήσει δίπλωμα μηχανικού, αντίστοιχου κύρους και επαγγελματικών δικαιωμάτων με το σημερινό, θα πρέπει να πληρώσει (και μάλλον αδρά...). Αυτή είναι η αλήθεια που εντέχνως την κρύβει η ηγεσία του υπουργείου. Ορισμένοι μπορεί να σκέφτονται ότι κάποιο Ίδρυμα θα θεωρήσει ως πρώτο κύκλο σπουδών την πενταετή φοίτηση. Καλό είναι να αντιληφθούν όλοι ότι η αλλαγή στα κριτήρια χρηματοδότησης και η δραματική συρρίκνωση των δημοσίων δαπανών για την τριτοβάθμια εκπαίδευση θα οδηγήσουν νομοτελειακά σε ένα σύντομο πρώτο κύκλο, κυρίως για λόγους κόστους.

Διάβασα σε κάποιο πρωτοσέλιδο εφημερίδας ότι επιτέλους τα ελληνικά ΑΕΙ θα λειτουργούν όπως τα πρότυπα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου. Ξέρουν άραγε ότι τα δίδακτρα στα δημόσια αγγλικά πανεπιστήμια ανέρχονται σε περίπου 10.000 ευρώ ετησίως Ξέρουν ότι για να λάβεις πτυχίο μηχανικού 5ετούς φοίτησης στις ΗΠΑ το κόστος σε δημόσιο πανεπιστήμιο είναι, κατά μέσο όρο, κοντά στα 50.000 δολάρια Ξέρουν, τέλος, ότι το συνολικό χρέος των Αμερικανών φοιτητών και αποφοίτων που έλαβαν φοιτητικά δάνεια για να μπορέσουν να σπουδάσουν αν έρχεται σε 900 δισεκατομμύρια δολάρια.

Θα αποδεχθεί η ελληνική κοινωνία ένα τέτοιο μέλλον για τα δικά της παιδιά Ας ελπίσουμε όχι.

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΜΙΓΟΥ

Επ. καθηγητής ΕΜΠ

Ελευθεροτυπία

Τι δεν κάνουν οι πρυτάνεις

Δεν με εξέπληξε η αντίδραση των πρυτάνεων στις προτάσεις του υπουργείου Παιδείας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Την περίμενα. Αλλωστε, δεν διαφέρει σε τίποτα από τις τυπικές αντιδράσεις της όποιας κατηγορίας πολιτών θίγεται από κάποια κυβερνητικά μέτρα. Και δεν αμφιβάλλω ότι ανάλογη θα είναι και η συνέχεια. Εχουν κι αυτοί, βλέπετε, τα δικά τους "κεκτημένα" που θέλουν να προστατεύσουν. Λογικό το βλέπω να φτάσουν και σε καμιά απεργία.

Δεν είναι πρόθεσή μου να υπερασπιστώ το νομοσχέδιο της υπουργού Παιδείας. Αλλωστε, επανειλημμένα έχω υποστηρίξει ότι η μοναδική λύση που έχουμε για ν' αναβαθμιστούν κάποτε τα πανεπιστήμιά μας είναι να αντιγράψουμε κάποιο από τα επιτυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα που ισχύουν στις ανεπτυγμένες χώρες. Ολα τα άλλα είναι αναποτελεσματικά μπαλώματα και τίποτα περισσότερο.

Αναμφισβήτητα είναι τα χάλια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσής μας. Και χαμένη κάπου στον πυθμένα της παγκόσμιας αξιολόγησης η συντριπτική πλειονότητα των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μας. Ενα φαινόμενο που σίγουρα είναι μειωτικό για τη χώρα, αλλά και τελείως εξευτελιστικό για όσους συμμετέχουν στη διαμόρφωσή του. Και είτε της αρέσει, είτε όχι, πρυτάνεις και καθηγητές, γενικά όσοι απαρτίζουν την ακαδημαϊκή κοινότητα, είναι συνολικά συνυπεύθυνοι για την κατάντια αυτή.

Είναι πολλά και σοβαρά, ακόμη και ιστορικής σημασίας, αυτά που έχουν συμβεί μεταπολιτευτικά στον χώρο της Παιδείας. Αλλά υπάρχει κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ: να ξεσηκωθούν κάποια στιγμή πρυτάνεις και καθηγητές και να διακηρύξουν ότι αρνούνται να συμμετάσχουν άλλο σ' αυτή τη συνεχή υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών και ότι είναι αποφασισμένοι να μην επιστρέψουν στα αμφιθέατρα και στα εργαστήρια, αν προηγουμένως δεν υπάρξουν παρεμβάσεις που να εγγυώνται την αναβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών.

Αντ' αυτού άλλα συμβαίνουν και άλλα λέγονται. Οπως, για παράδειγμα, άκουσα κάποιον πρύτανη να διατείνεται ότι θίγεται με τα νέα μέτρα η "αξιοπρέπεια των πανεπιστημιακών", αλλά δεν έχω δει να έχει θιγεί ποτέ η "αξιοπρέπεια" αυτή, όταν η όποια ομάδα ενδοπανεπιστημιακών ή εξωπανεπιστημιακών τραμπούκων επιβάλλει τους δικούς της κανόνες λειτουργίας του ιδρύματος.

Και, τέλος, κάθε άλλο παρά προστατεύουν το "δημόσιο πανεπιστήμιο" όσοι το ταυτίζουν με την αναποτελεσματικότητα και την αναξιοκρατία και το θέλουν να είναι ένας αναρχούμενος χώρος που χρειάζεται να ξοδέψει μια περιουσία για να εισαχθεί κάποιος.

bartzinopoulos@hotmail.com

Έθνος

Με αφορμή τις αλλαγές στο χρόνο συμπλήρωσης του Μηχανογραφικού Δελτίου

Γράφει ο  Γιώργος Π. Μπουρίτσας,Σύμβουλος ΣΕΠ

Το Υπουργείο Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων [ΥΠΔΜΘ]  ανακοίνωσε ότι οι υποψήφιοι για το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012 θα  συμπληρώσουν το Μηχανογραφικό Δελτίο [Μ.Δ.] πριν την έκδοση της  βαθμολογίας στα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα.

Η αναγγελία αυτή υπήρξε η αφορμή για ποικίλα αρνητικά σχόλια που δεν  στηρίζονται σε μια αντικειμενική προσέγγιση του θέματος και βέβαια  παρακάμπτουν σκόπιμα τις επιστημονικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις  από την πλευρά του Επαγγελματικού Προσανατολισμού [ΕΠ] και της  Συμβουλευτικής Παρέμβασης.

Το «σοβαρό» επιχείρημα που προβάλλεται είναι ότι ο υποψήφιος πρέπει να  γνωρίζει την βαθμολογία του και να τη συγκρίνει με τις βάσεις  εισαγωγής προηγούμενων ετών ώστε να κάνει «σωστές επιλογές» και να  έχει άνεση χρόνου και ηρεμία που δεν του «δίνεται» κατά τη διάρκεια  της σχολικής χρονιάς.

Έχω την εντύπωση ότι για μια ακόμη φορά προβάλλονται επιχειρήματα που αναπαραγάγουν μια εικονική κατάσταση που καμιά σχέση δεν έχει με την  πραγματικότητα που πρέπει να γνωρίζει ο υποψήφιος ώστε να αποφασίσει  σύμφωνα με τα θέλω του σωστά και ταυτόχρονα η απόφασή του αυτή να  αποτελεί κίνητρο για την καλύτερη προετοιμασία του για τις γενικές  εξετάσεις.

Ποιοι λοιπόν είναι οι λόγοι που επιβάλλουν, κατά τη γνώμη μου, τη  συμπλήρωση του Μ..Δ. πριν την έκδοση της βαθμολογίας των πανελλαδικά  εξεταζόμενων μαθημάτων:

Οι Γενικές Εξετάσεις, μετά και την κατάργηση της βάσης του 10,  αποτελούν διαγωνισμό προκειμένου να καλυφθούν όλες οι προσφερόμενες.  θέσεις. Δηλαδή με απλά λόγια γίνονται για να καταταγούν σε μια σειρά  οι υποψήφιοι σύμφωνα με τις επιθυμίες τους.

Και βέβαια οι Γενικές Εξετάσεις γίνονται επειδή ο αριθμός των  προσφερόμενων θέσεων σε επίπεδο Ανώτατης Εκπαίδευσης ή Τμήματος είναι  μικρότερος από τη ζήτηση [αριθμό υποψηφίων ]

Η σύνδεση της βαθμολογίας στα πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα με τις  βάσεις προηγούμενων ετών προκειμένου να αποφασίσει ο υποψήφιος για τον  τρόπο συμπλήρωσης του Μ.Δ. είναι μια ανεπίτρεπτη αυταπάτη που έχει  καλλιεργηθεί στους υποψήφιους αφού οι βάσεις εισαγωγής: εξαρτώνται από  παράγοντες όπως [ενδεικτικά]:

• Η ζήτηση του κάθε τμήματος

• Το επίπεδο ευκολίας ή δυσκολίας των θεμάτων

• Το επίπεδο προετοιμασίας των υποψηφίων

Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις και με δεδομένο ότι η συμπλήρωση του  Μ.Δ. πρέπει να γίνεται σε χρόνο που να επηρεάζει μόνο θετικά την  πορεία του υποψηφίου για την εισαγωγή του στη σχολή ή το τμήμα που  επιθυμεί επιβάλλεται η συμπλήρωση του Μ.Δ. πολύ ΠΡΙΝ τη διεξαγωγή των  Γενικών Εξετάσεων γιατί έτσι ο υποψήφιος:

• Δηλώνει τις σχολές ή τα τμήματα που πραγματικά επιθυμεί ανεπηρέαστα

• Δηλώνοντας τα τμήματα που πραγματικά επιθυμεί, αν αυτά απαιτούν  υψηλού βαθμού προετοιμασία, του δίνεται η δυνατότητα να καταβάλλεί την  πρέπουσα προσπάθεια και τον αποτρέπει από πιθανή χαλαρότητα κατά τη  διάρκεια της προετοιμασίας του

• Η συμπλήρωση του Μ.Δ. ΠΡΙΝ την έκδοση των βαθμών ΟΥΔΕΜΙΑ επίδραση  έχει στην ΜΗ εισαγωγή του σε κάποιο τμήμα με βαθμολογία μικρότερη των  βαθμών που θα πετύχει, αφού όπως υπογραμμίσαμε οι Γενικές Εξετάσεις  αποτελούν Διαγωνισμό [Η μόνη προϋπόθεση είναι να δηλώσει ΟΛΕΣ τις  σχολές ή τα τμήματα που του επιτρέπεται .(Αυτονόητο είναι ότι η ΜΗ  ΔΗΛΩΣΗ ενός τμήματος σημαίνει την κατηγορηματική θέση του υποψηφίου  ότι δεν επιθυμεί την εισαγωγή του σε αυτό)]

Δεν μπορούν να τύχουν σοβαρής κριτικής οι απόψεις για «άνεση χρόνου  και ηρεμία που δεν «δίνεται» κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς»  ΓΙΑΤΙ η αποδοχή του επιχειρήματος αυτού στηρίζεται σε προσεγγίσεις που  δημιουργούνται χάρη εντυπώσεων που δεν εξυπηρετούν τις πραγματικές  ανάγκες του υποψηφίου στην πορεία του προς την επιτυχία.

Έχω την άποψη ότι οι διαπιστώσεις μου αυτές είναι αυτονόητες  πραγματικότητες τις οποίες το σχολείο και τα στελέχη των δομών  Επαγγελματικού Προσανατολισμού έπρεπε να έχουν κάνει κτήμα στους  μαθητές και στους γονείς τους.

Οι απόψεις μου αυτές έχουν παρουσιαστεί σε συνέδρια, έχουν γραφτεί σε  άρθρα και έχουν διατυπωθεί ως προτάσεις τόσο στις δομές ΣΕΠ της  περιοχής μου όπως και στη Διεύθυνση ΣΕΠΕΔ του ΥΠΔΜΘ.[Η σημείωση αυτή  κρίνεται απαραίτητη για να μην θεωρηθεί η παρέμβαση ως ευκαιριακή]

Προτάσεις που συνοδεύονται από την ανάγκη για συστηματική ενημέρωση  και παρέμβαση των στελεχών ΕΠ στη διαδικασία ενημέρωσης και  συμπλήρωσης του Μ.Δ. για το σύνολο των υποψηφίων της περιοχής τους.

Οι συγκεκριμένες προτάσεις που επανδιατυπώνονται είναι :

• Υποχρεωτική συμμετοχή των στελεχών ΕΠ στις επιτροπές συμπλήρωσης και  παραλαβής των Μ.Δ. [έχει προταθεί η κατάρτιση ενός προγράμματος  συμμετοχής όλων των στελεχών στη διαδικασία αυτή]

• Κατάρτιση με ευθύνη του ΚΕΣΥΠ, των ΓΡΑΣΕΠ , του Γραφείου και της  Δ/νσης ΔΕ κάθε περιοχής ενός ολοκληρωμένου προγράμματος ενημέρωσης  όλων των μαθητών /μαθητριών από τώρα μέχρι και το χρονικό διάστημα  έναρξης της συμπλήρωσης των Μ.Δ.

• Συστηματική αποστολή ενημερωτικού υλικού σε έντυπη και σε  ηλεκτρονική μορφή με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που δίνει η  INTERNET επικοινωνία για όλους τους μαθητές [υλικό που θα παράγεται  τόσο κεντρικά από την Δ/νση ΣΕΠΕΔ του ΥΠΔΜΘ αλλά και τοπικά από κάθε  Δ/νση ΔΕ με ευθύνη των δομών ΣΕΠ της περιοχής]

Οι ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ αυτές προτάσεις ΔΕΝ είχαν την όποια τύχη αν και  επαναλαμβάνονται ΜΟΝΟΤΟΝΑ την τελευταία πενταετία

Σημειώνεται ότι οι προτάσεις αυτές συνοδεύονται και από την πάγια  ΠΡΟΤΑΣΗ –ΘΕΣΗ μου για ύπαρξη ενός ενιαίου και ολοκληρωμένου  προγράμματος δράσης των δομών ΣΕΠ στην περιοχή ευθύνης τους. Είναι ένα  θέμα για το οποίο υπάρχει υστέρηση και που συνήθως προσεγγίζεται από  τους οπαδούς του αυτοσχεδιασμού και της αδράνειας με κριτικές  θεωρήσεις που χαρακτηρίζουν «άκαιρες» και «ανεδαφικές» τις όποιες προτάσεις προγραμματισμού

Το στοίχημα των δομών ΕΠ της ΔΕ είναι να πετύχουν τη συστηματική  ενημέρωση ΟΛΩΝ των μαθητών/τριών στην πορεία προς τη συμπλήρωση του Μ.Δ.

Το στοίχημα της Δ/νσης ΣΕΠΕΔ του ΥΠΔΜΘ είναι να συμβάλλει στον ενιαίο  προγραμματισμό της όλης προσπάθειας

ΓΙΑΤΙ πέραν από τις «θεωρητικές και βιωματικές προσεγγίσεις των όρων  της αυτογνωσίας, αυτοαντίληψης και αυτοεκτίμησης» που μονότονα  επαναλαμβάνονται χωρίς να έχουν τύχει της όποιας αξιολόγησης

ΥΠΑΡΧΕΙ η αναγκαιότητα να επιτευχθεί η αυτογνωσία, αυτοαντίληψη και  αυτοεκτίμηση των μαθητών με το να δοθεί σε αυτούς η δυνατότητα  πρόσβασης στο σύνολο της χρήσιμης πληροφορίας που σχετίζεται με τα  θετικά που προσφέρει η αλλαγή του χρόνου της συμπλήρωσης του Μ.Δ. και  της πρόσβασης στην πληροφορία που σχετίζεται με την ουσία της  διαδικασίας της συμπλήρωσης του ΜΔ που θα τους επιτρέψει να  αποφασίσουν ΣΩΣΤΑ και ΑΝΕΠΗΡΕΑΣΤΑ

Στην Κοινωνία της Σύγχυσης την οποία βιώνουμε η λήψη της σωστής  απόφασης σχετίζεται μονοσήμαντα με την αντικειμενική πληροφόρηση που  δεν μπορεί να αντικατασταθεί από προσεγγίσεις που παρακάμπτουν αυτήν  την αναγκαιότητα.

Η προτεινόμενη παρέμβαση των δομών ΕΠ κατά τη γνώμη μου είναι αυτή που  αναδεικνύει ότι μόνο το δημόσιο σχολείο έχει τη δυνατότητα παροχής  έγκυρων, αξιόπιστων και αντικειμενικών υπηρεσιών παιδείας.

Να δοθεί παράταση στην κατάθεση του μηχανογραφικού - Να διορθωθούν οι αδικίες και οι παρανομίες που έχουν φέρει σε απόγνωση χιλιάδες οικογένειες, του Χρήστου Κάτσικα

Μεγάλη αναστάτωση και ακόμη μεγαλύτερη αγανάκτηση υπάρχει στους ΄δεκάδες χιλιάδες υποψήφιους και στις οικογένειές τους για του όρους συμπλήρωσης του φετινού "έξυπνου" μηχανογραφικού. Ενώ η καταληκτική ημερομηνία που έχει ανακοινώση το Υπουργείο Παιδείας λήγει την Τετάρτη 28 Ιουνίου (τη δεύτερη δηλαδή μέρα της 48ωρης πανελλαδικής γενικής απεργίας) μόλις την Πέμπτη 23 Ιουνίου ανακοινώθηκαν οι θέσεις εισακτέων των στρατιωτικών σχολών και ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί οι βαθμολογίες των ειδικών μαθημάτων που αφορούν πάνω από 20.000 υποψήφιους.

     Την ίδια στιγμή σύγυση και αγανάκτηση για τον εμπαιγμό του Υπουργείου Παιδείας υπάρχει σε χιλιάδες υποψήφιους των ειδικών κατηγοριών, όλων εκείνων των παιδιών δηλαδή που ξαφνικά στο τέλος του σχολικού έτους έμαθαν ότι δεν ισχύουν γι αυτούς οι μετεγγραφές.

     Τα μηνύματα απελπισίας γονέων που έρχονται στην alfavita.gr είναι δεκάδες καθημερινά και όλα εστιάζουν στις συνέπειες της ρύθμισης του Υπουργείου Παιδείας για τις ειδικές κατηγορίες (πολύτεκνοι, τρίτεκνοι, υποψήφιοι με αδέλφια που σπουδάζουν, κλπ)

      Σε ανακοίνωσή της η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδων, που αφορά τις μετεγγραφές των πολυτέκνων επισημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί  όχι απλώς αναστάτωση στους πολυτέκνους και τα παιδιά τους, αλλά μία αγανάκτηση άνευ προηγουμένου, όχι μόνον για το περιεχόμενο του νόμου, αλλά και για τα όσα εκτός του νόμου συμβαίνουν και εκπορεύονται από το  Υπουργείο Παιδείας.

        Ειδικότερα η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδων τονίζει:

            1)  Ενημερώνονται οι πολύτεκνοι και τα τέκνα τους ότι, για να υπαχθούν έστω και σ΄ αυτές τις αντισυνταγματικές ρυθμίσεις της παρ. 11 του άρθρου 59 του Ν. 3966/24-5-2011, θα πρέπει όλα τα τέκνα της πολύτεκνης οικογένειας να είναι κάτω των 23 ετών (ή εάν είναι σπουδαστές να είναι όλα κάτω των 25 ετών), χωρίς τέτοιο πράγμα να διαλαμβάνεται στην διάταξη του νόμου, η οποία αναφέρεται μόνον στη διάταξη του άρθρου 1 του Ν. 1910/1944, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 6 του Ν. 3454/2006 και η οποία αναφέρεται στην απόκτηση της πολυτεκνικής ιδιότητος, η οποία κατά την παρ. 4 του ίδιου άρθρου διατηρείται ισοβίως και τα τέκνα απολαμβάνουν όλων των δικαιωμάτων όσο διαρκεί η πολυτεκνική ιδιότητα έστω και του ενός γονέα. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα ηλικίας για τα τέκνα των πολυτέκνων, ούτε  ο νόμος στην παρ. 11 θέτει τέτοιο ηλικιακό όριο, όπως πράττει με τους τριτέκνους.

            Σημειωτέον ότι η ίδια ακριβώς διατύπωση υπήρχε και στην υπ΄ αριθμ. πρωτ. Φ.5/121055^Α/Β3/29-9-2010 Εγκύκλιο του Υπουργείου, ενώ με το υπ’ αριθμ. Φ.1/125728/Β3/8-10-10 έγγραφό του διευκρινίστηκε, σε απάντηση σχετικού εγγράφου μας, ότι δεν υπάρχει ζήτημα ηλικίας για τα τέκνα των πολυτέκνων και ουδέν ζήτημα υπήρξε και η μετεγγραφή τους έγινε άνευ οιουδήποτε προβλήματος.  Ανέγραφε δε το εν λόγω έγγραφο σας τ’   ακόλουθα επί λέξει: 

«Σχετικά με τον χαρακτηρισμό των πολυτέκνων στην εγκύκλιο. Ο χαρακτηρισμός των πολυτέκνων δε μεταβάλλεται, ενώ αναφέρεται επί λέξει ότι ως πολύτεκνοι θεωρούνται όσοι πληρούν μια εκ των προϋποθέσεων του άρθρου πρώτου του ν. 1910/44 (Α/229), όπως αυτό αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 6 του ν. 3454/2006 (Α/  75). Συνεπώς δεν υπάρχει διαφωνία περί του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου».

Συνεπώς πρέπει να υπάρξει άμεση ενημέρωση περί του ότι δεν τίθεται  θέμα ηλικίας για τα τέκνα των πολυτέκνων.

2) Ουδαμού στην διάταξη της παρ. 11 του άρθρου 59 του Ν. 3966/2011 αλλά ούτε και στην Εισηγητική έκθεση του νόμου αναφέρεται ότι οι υποψήφιοι, που έχουν δικαίωμα στις ειδικές κατηγορίες και ειδικότερα οι πολύτεκνοι και τα τέκνα τους, έχουν δικαίωμα να κάνουν χρήση της ειδικής αυτής κατηγορίας, μόνον για τις Σχολές της Περιφέρειας τους και όχι και άλλων Περιφερειών. Συνεπώς αυτό πού αναγράφεται στις εκδοθείσες οδηγίες είναι εκτός νόμου και ως εκ τούτου εντελώς παράνομο.

Να σημειωθεί ότι αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα: Πολύτεκνοι π.χ από Άνδρο κ.λπ νησιά... που ενδιαφέρονται για Νομικές, Φιλοσοφικές, Ιατρικές Σχολές, Πολυτεχνείο... δεν θα μπορούν να δηλώσουν στο Μηχανογραφικό Δελτίο, ότι είναι ειδική κατηγορία!

Αν δε θέλουν Παιδαγωγικές Σχολές,  μπορεί να δηλώσουν ειδική κατηγορία και θα πάνε όμως τότε στη  Ρόδο (ίδια Περιφέρεια ) και όχι στην  Αττική!

 Τα ίδια κωμικοτραγικά θα συμβούν και σε άλλες Περιφέρειες…

3) Δεν παραλείπουμε να επισημάνουμε ότι σε εποχή δεινής οικονομικής κρίσεως, την οποία είχατε επικαλεσθεί όταν θεσπίζατε τις διατάξεις του άρθρου 25 του Ν. 3839)2010, η διάταξη του άρθρου 59 του Ν. 3966)2011, αξιώνει για την υπαγωγή στην ειδική κατηγορία των πολυτέκνων τον υπολογισμό των εισοδημάτων του έτους 2009 (οικονομικό 2010) και όχι του έτους 2010 (οικονομικό 2011), όπου τα εισοδήματα είναι μειωμένα λόγω των περικοπών και αυτό ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι αυτή η θέσπιση εισοδηματικών κριτηρίων για τους πολυτέκνους είναι αντισυνταγματική, όπως έχει επισημάνει και η έκθεση της  Επιστημονικής  Επιτροπής της Βουλής.

4)  Ακόμη, παρανόμως και απαραδέκτως με τη μεθόδευση της ηλεκτρονικής υποβολής του μηχανογραφικού δεν δέχεται το σύστημα την αίτησή του, αφού αποκλείει την εκ μέρους του υποψηφίου δήλωσή του, όταν το εισόδημα του υπερβαίνει το τεθέν αντισυνταγματικό όριο εισοδήματος, αλλά δηλώνει την ειδική κατηγορία πολυτέκνων για τις θέσεις που επιθυμεί, ώστε σε περίπτωση απορρίψεως της αιτήσεώς του να έχει το δικαίωμα της προσφυγής στην Δικαιοσύνη για την απόρριψη αυτή.

5)  Ακόμη και ο καθορισμός του ποσοστού της ειδικής κατηγορίας των πολυτέκνων και των τέκνων τους, κυμαίνεται από 1% μέχρι και 20%, χωρίς πουθενά να αιτιολογείται με ποια κριτήρια έγινε αυτός ο καθορισμός ανά Σχολή ή Τμήμα.

Ελπίζουμε ότι έστω και τώρα θα υπάρξει διόρθωση όλων των ανωτέρω και θα δοθούν οι επιβαλλόμενες διευκρινίσεις.

Ά. Σπηλιωτόπουλος: Είναι ΑΔΙΚΟ & ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟ το σύστημα των ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

Ο Τομεάρχης Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας

κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος σε συνέντευξη του σήμερα

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011 στο ραδιόφωνο "ΒΗΜΑ f.m "

στην εκπομπή του Βασίλη Χιώτη τόνισε μεταξύ άλλων :

Για τις συζητήσεις Παπανδρέου-Σαμαρά και την επιδίωξη συναίνεσης:

Όχι μόνο πίστεψα για κάποιες ώρες ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε τον κακό εαυτό μας, αλλά για πρώτη φορά μετά από πολλούς μήνες έπιασα τον εαυτό μου να αισθάνεται αισιόδοξος για το μέλλον. Να πιστεύει ότι κάτι διαφορετικό μπορεί να γεννηθεί. Ότι τουλάχιστον, έστω και εξ ανάγκης, γινόμαστε Ευρώπη και αποκτούμε την κουλτούρα του διαλόγου μπροστά στα δύσκολα και σημαντικά. Ότι μπροστά στο γεγονός ότι η χώρα μας κρέμεται από μία κλωστή, θα προτάξουμε επιτέλους αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν. Αυτό το όνειρο, όμως, κράτησε έξι ώρες και για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το χαμόγελο έσβησε απότομα και αυτό έγινε με αποκλειστική ευθύνη του πρωθυπουργού, ο οποίος έκανε εξαιρετικά επιπόλαιους χειρισμούς.

Για το ρόλο της Ν.Δ. σ' αυτήν την προσπάθεια εθνικής συνεννόησης:

Η ηγεσία της Ν.Δ. και η παράταξή μας έκανε ό,τι έπρεπε και ό,τι μπορούσε. Μην ξεχνάτε ότι εκείνη πρότεινε να γίνει επανεκκίνηση της οικονομίας, να βρεθεί δίπλα στο ΠΑΣΟΚ και από κοινού να πάνε στις Βρυξέλλες να διαπραγματευθούν το Μνημόνιο, να βελτιώσουν κάποιες πτυχές, οι οποίες ακόμη και σήμερα δεν βοηθούν την ανάπτυξη της χώρας.

Για το αν η Ν.Δ. ως κυβέρνηση προήγαγε ή όχι τη συνεννόηση:

Από τον πρώτο χρόνο, εμείς δεν λέγαμε όχι σε όλα. Υπήρχαν νομοσχέδια που τα στηρίξαμε και εκτός Βουλής, λέγαμε «προχωρήστε σε αποκρατικοποιήσεις και αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας», «δείτε από πού μπορείτε να εξοικονομήσετε 50 δις». Αυτά για τα οποία μας λοιδορούσαν και εκ των υστέρων έρχονται και λένε ότι είναι ο μονόδρομος για να επιτευχθεί στοιχειωδώς μια ισορροπία και να σταματήσουμε να αφαιμάζουμε συνεχώς το μισθωτό και τον συνταξιούχο. Δυστυχώς δικαιωθήκαμε. Φαίνεται αυτό, αλλά δεν πρέπει να δικαιωνόμαστε εις βάρος του λαού και της χώρας. Εμείς λέμε τουλάχιστον να συνεννοηθούμε. Και γι' αυτό ακριβώς στις τρεις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις που έκανε ο κ. Σαμαράς με τον πρωθυπουργό συμφωνήσαμε. Δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό και ήμασταν έτοιμοι να προχωρήσουμε μπροστά. Κάναμε πίσω – και ορθώς – στις όποιες φιλοδοξίες. Αλλά δυστυχώς ο πρωθυπουργός έρχεται εκ των υστέρων και λέει «μετάνιωσα για τους Χ ή Ψ λόγους και κάνω πίσω». Αυτό κατά τη γνώμη μου έβλαψε σοβαρά και την κουλτούρα του διαλόγου και την πολιτική σταθερότητα, αλλά κυρίως την αξιοπιστία που μπορεί να έχει μια χώρα. Και αυτό φαίνεται από το πώς αντέδρασαν από εκείνη τη στιγμή και μετά οι αγορές.

Για τις αλλαγές στο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων:

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρέπει να αλλάξει το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Ολοκλήρωσε μια διαδρομή και σαν θεσμός είναι κουρασμένος. Όχι όσον αφορά στην αξιοπιστία του, η οποία μέχρι φέτος ήταν δεδομένη και με όλες αυτές τις επιπόλαιες κινήσεις που έκανε το υπουργείο Παιδείας δυστυχώς δημιούργησε ρωγμές και στην αξιοπιστία του θεσμού. Εννοώ ότι αυτή τη στιγμή ο θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων ενισχύει την παπαγαλία, τη στείρα απομνημόνευση και δημιουργεί ένα τεράστιο άγχος στα παιδιά, τα οποία δεν μπορούν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό και να έχουν τις καλύτερες επιδόσεις, αλλά μόνο μία ευκαιρία. Αυτό το θεωρώ άδικο και αναχρονιστικό. Πρέπει να δούμε, λοιπόν, ποιο θα είναι το σύστημα με το οποίο τα παιδιά θα μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο. Ένα σύστημα που θα δίνει πολλές ευκαιρίες, θα προάγει την κριτική σκέψη και δεν θα έχει αυτό το πανελλαδικό άγχος, που δίνει την αίσθηση στα παιδιά ότι κρέμεται η ζωή τους από μία ευκαιρία και μόνο.

Πηγή

Πανελλήνιες – Νεοελληνική Γλώσσα: Βελτιώθηκε φέτος η ποιότητα της βαθμολόγησης; του Παναγιώτη Τσουκαλά

Πανελλήνιες – Νεοελληνική Γλώσσα: Βελτιώθηκε φέτος η ποιότητα της βαθμολόγησης;

Τα στατιστικά στοιχεία των αποτελεσμάτων 2011 έδειξαν ότι το ποσοστό αναβαθμολογήσεων στην Νεοελληνική Γλώσσα α) παραμένει υψηλό (περίπου 19,6%) αλλά β) μειώθηκε σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια (από το μέσο όρο της πενταετίας – περίπου 21,7%).

Η μείωση συνδέεται με την συγκριτικά μεγαλύτερη συγκέντρωση της βαθμολογίας των φετινών υποψηφίων στο φάσμα 10-15 (λιγότεροι στην κλίμακα 15-20 και λιγότεροι κάτω από τη βάση). Διότι λόγω αυτού του χαρακτηριστικού, αν ένας βαθμολογητής βαθμολογούσε ένα γραπτό με 12,5 καλυπτόταν από το ενδεχόμενο αναβαθμολόγησης στο φάσμα 10-15 (περίπου), εντός του οποίου βρέθηκε το 57,5% των μαθητών (έναντι του 50% πέρσι πχ ή του 52% πρόπερσι).

Άρα η μείωση των αναβαθμολογήσεων δεν πρέπει να αποδοθεί σε ποιοτική διαφορά των παραμέτρων της βαθμολόγησης κατά τη φετινή χρονιά.

(http://www.alfavita.gr/artro.php?id=36358 )

Παναγιώτης Τσουκαλάς

Εκπαιδευτικός 6^ου ΓΕΛ Νέας Ιωνίας

Ανακοίνωση του «νέου;»προγράμματος σπουδών χημείας Α Λυκείου χωρίς τη συγκρότηση της Επιστημονικής Επιτροπής; του Βασίλη Παπαχρήστου

Παπαχρήστου Δ. Βασίλειος - Χημικός MEd

Στις 17 Ιουνίου 2011 αναρτήθηκε, στις ιστοσελίδες εκπαιδευτικών θεμάτων, το υπ’ αριθμ. 58110/Γ2/20-05-2011 έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, με θέμα «Συγκρότηση Επιστημονικών Επιτροπών για την εκπόνηση Προγραμμάτων Σπουδών για την Α’ τάξη του Νέου Λυκείου και τη Διατύπωση Προτάσεων για το αντίστοιχο Εκπαιδευτικό Υλικό».

Μερικά απλοϊκά ερωτήματα γεννώνται με την πρώτη ανάγνωση.

1. Πότε δημοσιοποιήθηκε πρόσκληση εκδήλωση ενδιαφέροντος για τις εν λόγω Επιστημονικές Επιτροπές;

2. Δεν θα έπρεπε να έχει δημοσιοποιήσει την πρόσκληση εκδήλωση ενδιαφέροντος, ως όφειλε το Ελληνικό Δημόσιο;

3. Ένας μήνας χρειάζεται, στη ψηφιακή εποχή που ζούμε, από την ημερομηνία υπογραφής της αποφάσεως μέχρι και την ημερομηνία αναρτήσεώς της στον ισότοπο της διαύγειας (http://et.diavgeia.gov.gr/f/minedu/ada/4Α319-89 16 Ιουνίου 2011);

4. Ποιο το έργο της εν λόγω Επιστημονικής Επιτροπής αναφορικά με το «νέο;;;» πρόγραμμα σπουδών χημείας Α Λυκείου αφού:

Α. συγκροτήθηκε μετά την ανακοίνωση του;

Β. είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο που ανακοινώθηκε το 1999;

Υπενθυμίζω ότι το «νέο;;;» Πρόγραμμα Σπουδών έχει δημοσιοποιηθεί με το υπ’ αριθμ. 55168/Γ2/13-05-2011 έγγραφο της Δνσης Σπουδών Βθμιας Εκπσης, δηλαδή επτά ημέρες νωρίτερα από την απόφαση συγκρότησης της επιτροπής και δεκατέσσερις (14) ημέρες νωρίτερα έχει αναρτηθεί στον ισότοπο της διαύγειας (http://et.diavgeia.gov.gr/f/minedu/ada/4Α3Π9-1 02/06/2011).

5. Ποια η αμοιβή των μελών αυτής της Επιτροπής;

Κάθε νουνεχής και με απλή λογική εκπαιδευτικός, μέχρι πρότινος, θεωρούσε ότι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων ενστερνιζόταν πλήρως:

«Το Λύκειο σήμερα έχει ως προς το διδακτικό προσωπικό:

· εκπαιδευτικούς πολύ υψηλής επιστημονικής εξειδίκευσης (το 34.7% των έχουν πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα (μετεκπαίδευση στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό, κατοχή δεύτερου πτυχίου ανώτατης εκπαίδευσης, μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης Master ή Διδακτορικό)»

Μία από τις πολλές ρήσεις της υπουργού Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων την 31η Μαρτίου, ημέρα της εξαγγελίας του Και(ε)νού Λυκείου.

Δυστυχώς οι πράξεις του απέχουν παρασάγγας από τα λεχθέντα τους. Μήπως θεωρούν τους εκπαιδευτικούς ως ανθρώπους «μειωμένης αντίληψης» και εξασθενημένων αντανακλαστικών που μπορούν ανά πάσα στιγμή να τους καταρρακώνουν και να τους χειραγωγούν;

Σύγκριση των προγραμμάτων σπουδών του Τεχνολογικού Λυκείου και του ΤΕΕ, του Σταύρου Πάγκαλου

Σταύρος Πάγκαλος
Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Ε.Μ.Π
Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ12.05

Αθήνα, 13/06/2011

Ορισμένες διαπιστώσεις και σκέψεις από τη σύγκριση των προγραμμάτων σπουδών

του Τεχνολογικού Λυκείου και του ΤΕΕ

(ως προς τα επαγγελματικά μαθηματα)

Ενα σημείο, που δεν έχει αναδειχθεί στην πρόσφατη πρόταση του ΥΠΔΒΜΘ για το Τεχνολογικό Λύκειο, είναι ότι το πρόγραμμα σπουδών του Τεχνολογικού Λυκείου, όσον αφορά τα επαγγελματικά μαθήματα (Τομέα και Ειδικότητας) έχει πολλά κοινά σημεία με το αντίστοιχο πρόγραμμα των Τ.Ε.Ε. (1ου και 2ου Κύκλου).

Στον πίνακα, που ακολουθεί, έχει αντιστοιχηθεί το ωρολόγιο πρόγραμμα των Τομέων της Β΄Τάξης του Τεχνολ. Λυκείου με το πρόγραμμα των Τομέων της Α΄ Τάξης των ΤΕΕ 1ου Κύκλου. Επίσης τα ωρολόγια προγράμματα των Ειδικοτήτων του Γ΄ και Δ΄ έτους του Τεχνολ. Λυκείου με τα αντίστοιχα προγράμματα της Β΄Τάξης ΤΕΕ/1ου Κύκλου και Α΄ Τάξης/2ου Κύκλου:

Όπως φαίνεται από τον πίνακα, τα προγράμματα δεν αντιστοιχούν μόνον ως προς τις εβδομαδιαίες ώρες των επαγγελματικών μαθημάτων Τομέων και Ειδικοτήτων, αλλά και ως προς το Επαγγελματικό Επίπεδο του παρεχόμενου πτυχίου.

Η «φιλοσοφία» του Δ΄ έτους του Τεχνολογικού Λύκείου (Τμήμα Ειδίκευσης - Ε.Τ.Ε.Ε.) δεν διαφέρει στην ουσία από την αντίστοιχη θεώρηση των ΤΕΕ 2ου Κύκλου. Όπως περιγράφεται στην πρόταση για το Τεχνολ. Λύκειο: «Σκοπός των τμημάτων Ε.Τ.Ε.Ε. είναι η παροχή προχωρημένων θεωρητικών γνώσεων και δεξιοτήτων που ολοκληρώνουν την εκπαίδευση σε μία ειδικότητα και εξασφαλίζουν επαγγελματική επάρκεια και αυτοτέλεια στους αποφοίτους του». Δεν πρόκειται δηλαδή για εξειδίκευση και επαγγελματική κατάρτιση σε ένα στενό αντικείμενο, αλλά για εμβάθυνση της εκπαίδευσης ώστε ο απόφοιτος να μπορεί να εργάζεται με μεγαλύτερη αυτονομία και υπευθυνότητα στην ειδικότητά του (διαφορά πτυχίων επιπέδου 2 και 3).

Δεδομένου ότι η Α΄ Τάξη του Τεχνολογικού Λυκείου είναι Τάξη Γενικής Παιδείας, με λίγα μαθήματα επαγγελματικού προσανατολισμού, ώστε να μπορεί να εγγραφεί στη Β΄ Τάξη του Τ.Λ. και ο απόφοιτος της Α΄ Τάξης του Γενικού Λυκείου, μπορούμε να πούμε ότι - στην πράξη - έχουμε μετατόπιση του προγράμματος σπουδών των ΤΕΕ κατά ένα έτος.

Υπάρχει όμως μια ουσιαστική διαφορά: Ο μαθητής του Τεχνολογικού Λυκείου,σε σχέση με το μαθητή του ΤΕΕ, έχει παρακολουθήσει ένα επιπλέον έτος μαθημάτων γενικής παιδείας, γεγονός το οποίο σε συνδυασμό με την ηλικιακή του ωρίμανση, τον καθιστά ικανό να αφομοιώσει καλύτερα τα επαγγελματικά μαθήματα. Δημιουργούνται δηλαδή βάσιμες προσδοκίες ότι θα βελτιωθούν σημαντικά τα μαθησιακά αποτελέσματα όσον αφορά τις επαγγελματικές γνώσεις και δεξιότητες που αποκτούν οι μαθητές.

Η δομή αυτή του προγράμματος έχει ένα ακόμη πλεονέκτημα. Καθώς διατηρείται η βασική δομή των Τομέων, Ειδικοτήτων και επαγγελματικών επιπέδων των ΤΕΕ, δεν χρειάζεται να συνταχθούν από την αρχή νέα προγράμματα σπουδών. Υπάρχουν τα επαγγελματικά περιγράμματα των ΤΕΕ, τα οποία είχαν συνταχθεί προ δεκαετίας με βάση αναλύσεις επαγγελματικών καθηκόντων σε δύο επαγγελματικά επίπεδα (2ο και 3ο). Από τις αναλύσεις αυτές προέκυψαν τα προγράμματα σπουδών των Τομέων και Ειδικοτήτων και γράφηκαν μερικές εκατοντάδες σχολικών εγχειριδίων. Σε αρκετά από αυτά τα προγράμματα και τα βιβλία έχουν διαπιστωθεί αστοχίες και αδυναμίες. Μερικές από αυτές τις αδυναμίες, όπως το υψηλό, θεωρητικό επίπεδο κάποιων βιβλίων, μπορεί να αντιμετωπισθούν, λαμβάνοντας υπόψη το βελτιωμένο επίπεδο γενικών γνώσεων των προσερχόμενων μαθητών ως αποφοίτων της Α΄ Λυκείου. Σε άλλες περιπτώσεις απαιτούνται να γίνουν μικρές ή μεγαλύτερες προσαρμογές και βελτιώσεις, ώστε προγράμματα και βιβλία να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις.

Είναι πάντως θετικό γεγονός ότι η εξαγγελθείσα δομή του Τεχνολογικού Λυκείου επιτρέπει τη χρησιμοποίηση των προγραμμάτων σπουδών και του εκπαιδευτικού υλικού των ΤΕΕ, καθώς στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, δεν είναι εύκολο να χρηματοδοτηθεί η εκ νέου σύνταξη αναλυτικών προγραμμάτων και η έκδοση νέων βιβλίων για όλο το φάσμα των μαθημάτων, ούτε είναι σκόπιμο να απαξιωθούν βιβλία τα οποία ακόμη «κάνουν τη δουλειά τους». Πράγμα που δεν ίσχυε για το ΕΠΑΛ, του οποίου η δομή των προγραμμάτων και οι εκπαιδευτικοί στόχοι ήταν σε φανερή αναντιστοιχία με το περιεχόμενο, την έκταση και το επίπεδο των χρησιμοποιούμενων εγχειριδίων.

Επιπλέον, η ύπαρξη των προγραμμάτων σπουδών των ΤΕΕ επιτρέπει και την ομαλή ένταξη στο Τεχνολογικό Λύκειο των ειδικοτήτων των ΕΠΑΣ (όλες σχεδόν οι ειδικότητες των ΕΠΑΣ προήλθαν από μετεξέλιξη των αντίστοιχων ειδικοτήτων των ΤΕΕ).

πηγή