Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Α.Διαμαντοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Α.Διαμαντοπούλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

Αννα Διαμαντοπούλου:«Πτυχίο στα τρία χρόνια, τέλος οι αιώνιοι φοιτητές» -ΟΛΑ ΟΣΑ είπε για τις σπουδές, το άσυλο, τους αιώνιους φοιτητές


Η υπουργός Παιδείας μιλάει για τις αλλαγές-τομές που φέρνει ο νέος νόμος -πλαίσιο για τα πανεπιστήμια

«Η ΜΕΤΑΡΡΎΘΜΙΣΗ στην ανώτατη εκπαίδευση ανοίγει άλλους δρόμους, πέρα από την καθημερινή σύγκρουση πάνω στους αριθμούς του Μεσοπρόθεσμου» λέει στο «Βήμα» η υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου,η οποία είχε τις προηγούμενες ημέρες την «τιμητική» της. Μία μόλις ημέρα μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος,στην πρώτη άτυπη συνάντηση των υπουργών της κυβέρνησης έφθασε ένα άλλο «καυτό» νομοθέτημα:ο νέος νόμοςπλαίσιο για τα ΑΕΙ. Η υπουργός Παιδείας χαρακτηρίζει τον νόμο αυτόν ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που έχει επιχειρήσει ποτέ ενώ προσθέτει με νόημα: «Ή τώρα ή ποτέ»


Ο νέος νόμος-πλαίσιο για τα πανεπιστήμια δίνεται στη δημοσιότητα τις πρώτες ημέρες της ερχόμενης εβδομάδας και περνάει επίσημα από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η κυρία Διαμαντοπούλου περιμένει την ψήφισή του μέσα στον Ιούλιο. Ωστόσο δεν αποκλείει αλλαγές. Μάλιστα δηλώνει ότι κατά τη συζήτησή του στη Βουλή ή στην τελική διαβούλευση που θα γίνει με τους πρυτάνεις είναι πρόθυμη να συζητήσει πολλά σημεία του που αποτελούν «αγκάθια» για την πανεπιστημιακή κοινότητα. Στη συνέντευξή της χαρακτηρίζει την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος «πράξη ιστορικής ευθύνης» και τις πρόωρες εκλογές πολιτική αυτοκτονία. Δεν αρνείται ότι οι τελευταίες εξελίξεις έκαναν την κυβέρνηση να χάσει τον βηματισμό της και δηλώνει ότι «τους τελευταίους πέντε μήνες δεν υπήρχαν ο ρυθμός,ο συντονισμός και η αποφασιστικότητα που απαιτούσαν οι καιροί»

-Την περασμένη Πέμπτη παρουσιάσατε τον νέο νόμο-πλαίσιο για τα πανεπιστήμια; Τι τον κάνει να διαφέρει από τα αντίστοιχα εγχειρήματα του παρελθόντος;  «Κάθε μεταρρύθμιση απαντά στις ανάγκες της εποχής της. Σήμερα ο μεγάλος στόχος είναι η ποιότητα και η αξιοκρατία σε όλα τα επίπεδα. Είναι η ανάγκη να υπερβούμε κόμματα, συμφέροντα και συσχετισμούς που κρατούν εγκλωβισμένες τις τεράστιες δυνάμεις των ελληνικών πανεπιστημίων».

 - Πώς φαντάζεστε τα ελληνικά πανεπιστήμια μετά την εφαρμογή του νόμου; «Να διεκδικούν με το σπαθί τους θέση στις λίστες με τα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου. Εχουμε το δυναμικό για να το πετύχουμε. Σύστημα και υποδομές χρειάζονται και σε αυτή την πρόκληση θέλει να απαντήσει ο νέος νόμος». 

- Το πρώτο μεγάλο θέμα που άνοιξε πάντως είναι η απόκτηση πανεπιστημιακού πτυχίου σε τρία χρόνια. Πώς αυτό θα βοηθήσει τα πανεπιστήμια να γίνουν καλύτερα; «Στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ δίνεται η δυνατότητα να οργανώσουν τα προγράμματα σπουδών τους και να ορίσουν τη διάρκειά τους. Αυτό που προτείνεται είναι η εξασφάλιση τουλάχιστον 180 ακαδημαϊκών μονάδων, δηλαδή τρία χρόνια. Γιατί για παράδειγμα οι ειδικοί θερμοκηπίων να χρειάζονται τον ίδιο αριθμό ακαδημαϊκών μονάδων- τα ίδια χρόνια σπουδών- με τους γεωπόνους;». 

- Ωστόσοοι πανεπιστημιακοί, ως σήμερα, τηρούν αρνητική στάση στις προτεινόμενες αλλαγές.  «Οι πανεπιστημιακοί δεν έχουν όλοι ενιαία άποψη. Αλλοι συμφωνούν, άλλοι διαφωνούν. Αλλοι συνεισέφεραν με δημιουργικές προτάσεις και άλλοι απέρριψαν με ακραίες καταγγελίες. Σε κάθε περίπτωση όμως οι αλλαγές δεν αφορούν μόνο τους πανεπιστημιακούς. Αφορούν πρωτίστως και κυρίως το μέλλον της χώρας και τη νέα γενιά, αφορούν την κοινωνία που τα χρηματοδοτεί». 

- Πανεπιστημιακός έλεγε πρόσφατα στο «Βήμα» ότι στη σχολή του (Πανεπιστήμιο Αθηνών) όποιος γίνεται πρωτοβάθμιος καθηγητής σταματάει να κάνει έρευνα. Και πολλοί σταματούν και τη διδασκαλία... Πώς αντιμετωπίζετε αυτά τα θέματα; «Δεν είναι ο κανόνας, αλλά δυστυχώς υπάρχει ως φαινόμενο. Γι΄ αυτό εισάγεται ο θεσμός της αξιολόγησης των καθηγητών όλων των βαθμίδων κάθε πέντε χρόνια». 

- Πολλοί πανεπιστημιακοί εκφράζουν την άποψη ότι φέρνετε το νομοσχέδιο στην Βουλή το καλοκαίρι, επειδή τότε είναι κλειστά τα πανεπιστήμια και έτσι θα αποφύγετε αντιδράσεις. «Το πρώτο κείμενο για τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση παρουσιάστηκε πριν από έναν χρόνο, στις 25 Ιουλίου 2010. Το 30σέλιδο κείμενο διαβούλευσης είναι στη διάθεση όλων για 10 μήνες. Υπήρξαν προτάσεις από 130 φορείς, από τη Διακομματική Επιτροπή, υπήρξε θέση του ΕΣΥΠ (Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας) και ηλεκτρονική διαβούλευση τριών μηνών. Πανεπιστήμια και φορείς οργάνωσαν ημερίδες. Το σχέδιο νόμου δεν θέτει κανένα θέμα που δεν έχει τεθεί στη διαβούλευση. Επιπλέον είναι σαφές ότι λάβαμε υπόψη πολλές από τις προτάσεις και τις θέσεις που κατατέθηκαν». 

- Καθυστέρησε την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που σχεδιάσατε στην Παιδεία η οικονομική κρίση; «Πράγματι άλλαξε όλος ο σχεδιασμός του νομοθετικού έργου. Λόγω των πολλών θεμάτων που έπρεπε να αντιμετωπιστούν κατά προτεραιότητα στο οικονομικό πεδίο, υπήρξε καθυστέρηση και το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου παίρνει μόλις τώρα σειρά στη Βουλή». 

- Ανησυχείτε μήπως ένα ευρύτερα αρνητικό κλίμα, λόγω μνημονίου και Μεσοπρόθεσμου, απαξιώσει στη συνείδηση της κοινής γνώμης και τη δική σας προσπάθεια; «Ανησυχώ. Αυτή η μεταρρύθμιση είναι για μένα ένα από τα πλέον σημαντικά πράγματα που έχω επιχειρήσει. Γνωρίζω ότι τα αποτελέσματα θα τα δούμε σε βάθος χρόνου, όμως φιλοδοξία μου είναι να γίνει επιτέλους κάτι ριζοσπαστικό». 

- Πιστεύετε ότι η κοινοβουλευτική σας ομάδα θα στηρίξει τον νόμο ή θα υπάρξουν «αντάρτες»; «Είμαι αισιόδοξη και δεν θεωρώ αντάρτη κάποιον που μπορεί να έχει άλλη άποψη. Περιμένω επίσης τη σημαντική υποστήριξη βουλευτών που είναι και πανεπιστημιακοί». 

-Ναι,αλλά συνάδελφοί σας υπουργοί σάς έχουν πει «Αννα, τι τα θες τώρα αυτά μέσα στην κρίση;»... «Ναι, μου το έχουν πει. Ομως ο Πρωθυπουργός και η πλειονότητα των συναδέλφων μου με ενθάρρυναν λέγοντας πως η μεταρρύθμιση στην ανώτατη εκπαίδευση ανοίγει άλλους δρόμους, πέρα από την καθημερινή σύγκρουση πάνω στους αριθμούς του Μεσοπρόθεσμου. Επιβεβαιώνοντας έτσι αυτό που λέω εγώ στον εαυτό μου: “Αννα, ή τώρα ή ποτέ”». 

- Κάθε πόλη και ΑΕΙ, κάθε χωριό και ΤΕΙ.Αυτή η συνταγή των προηγούμενων χρόνων θα αλλάξει; «Εχουμε 40 πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα σε 66 πόλεις. Και μόνο αυτά τα νούμερα δείχνουν γιατί φθάσαμε ως χώρα εδώ που φθάσαμε και ότι οι αποφάσεις μας δεν εξυπηρετούσαν σκοπούς αλλά σκοπιμότητες. Ο χάρτης θα αλλάξει, κάνοντας μια σημαντική προσπάθεια να αξιοποιηθούν όλες οι υπάρχουσες υποδομές, για εκπαιδευτικούς σκοπούς». 

- Υπάρχει πρόβλεψη στον νέο νόμο για τους «αιώνιους φοιτητές»; «Η φοιτητική ιδιότητα εξασφαλίζεται πλέον με την εγγραφή σε κάθε εξάμηνο. Μη εγγραφή σε δύο συνεχόμενα εξάμηνα συνεπάγεται αυτόματα την απώλειά της. Οι φοιτητές έχουν όλα τα δικαιώματά τους, από το πάσο ως το δικαίωμα εκλογής για χρονικό διάστημα ίσο με την προβλεπόμενη διάρκεια των σπουδών συν δύο έτη ακόμη, το γνωστό ν+2. Από εκεί και πέρα το κάθε Ιδρυμα αποφασίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις των εξετάσεων για όσους υπερβαίνουν αυτό το διάστημα. Είναι όμως σημαντικό να σημειωθεί ότι για τους εργαζόμενους φοιτητές εισάγεται ο θεσμός της μερικής φοίτησης με δυνατότητα σχεδιασμού του χρόνου τους». 

- Τι εξυπηρετεί η θέσπιση των άτοκων φοιτητικών δανείων και πόσο εφικτό είναι να τα δουν οι φοιτητές στην πράξη σε μια περίοδο έντονης οικονομικής στενότητας; «Γίνεται συνεννόηση με τις τράπεζες και καταβάλλεται η μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια ώστε ο φοιτητής που έχει ανάγκη να τυγχάνει της κατάλληλης υποστήριξης για χάρη των σπουδών του». 

«EΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ»


- Μετά την ψήφισή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, πιστεύετε ότι υπάρχει φως στο τούνελ της χρεοκοπίας; 

«Η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου ήταν μια πράξη υψηλής ιστορικής ευθύνης για όλους τους βουλευτές του ΠαΣοΚ. Πήραν στις δικές τους πλάτες τις αμαρτίες δεκαετιών. Πιστεύω ότι έχουμε μπροστά μας το ίδιο δύσκολες, αν όχι πιο δύσκολες ημέρες. Πρέπει να προετοιμαστούμε όλοι για αλλαγές στη ζωή μας και να αποδείξουμε ότι μπορούμε να βάλουμε μπροστά τα προτερήματα και όχι τα ελαττώματα του λαού μας. Φως υπάρχει όταν αποφασίσουμε με πράξεις να το δούμε». 

- Με μία σειρά παρεμβάσεις σας το προηγούμενο διάστημα αφήνατε να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση «δεν είχε ικανοποιητικό ρυθμό». Τι πραγματικά συνέβαινε; 

«Θεωρώ ότι τους τελευταίους πέντε μήνες δεν υπήρχαν ο ρυθμός, ο συντονισμός και η αποφασιστικότητα που απαιτούσαν οι καιροί. Θέλω να πιστεύω ότι η αιχμή της οικονομικής κρίσης του καλοκαιριού, η κοινοβουλευτική κρίση και η νέα δομή της κυβέρνησης, αλλά και η εμπειρία από μια χρονιά με προβλήματα χωρίς προηγούμενο στην πρόσφατη ιστορία μας, θα ενεργοποιήσουν αντανακλαστικά και δυνάμεις». 

- Ο τελευταίος ανασχηματισμός έδωσε επαρκή ποσότητα «οξυγόνου» στην κυβέρνηση ή βλέπετε εκλογές το φθινόπωρο; 

«Θεωρώ τις εκλογές εθνική αυτοκτονία. Θα γυρίσουν τη χώρα στις περιόδους που άλλαζαν οι κυβερνήσεις κάθε τρεις μήνες. Είναι μοιραίο λάθος λίγα 24ωρα μετά την ψήφιση ενός νόμου με τεράστιο κόστος, μια κυβέρνηση λίγων ημερών από την ψήφο εμπιστοσύνης και με τα προβλήματα βουνά μπροστά μας να αρχίζει η συζήτηση για τις εκλογές. Θεωρώ ότι στις δύσκολες ημέρες που έρχονται θα πρέπει όλοι να επιδιώξουμε κάθε μορφή συναίνεσης και συνεργασίας και όχι εκλογές».


- Η απαξίωση των πολιτικών απειλεί τη δημοκρατία; 

«Δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από τις γενικεύσεις και τον μηδενισμό στη Δημοκρατία. Εύχομαι να υπάρξουν γρήγορα νέες δυνάμεις και νέες δομές, ωστόσο το νέο δεν θα γεννηθεί από το κενό. Αυτός λοιπόν ο συνεχής πυροβολισμός συνολικά του πολιτικού συστήματος μπορεί να οδηγήσει σε φαινόμενα και εξελίξεις πολύ δυσάρεστες. Αν δεν κυβερνήσουν οι πολιτικοί, θα κυβερνήσουν επώνυμοι αστέρες κάθε είδους. Υπάρχουν παραδείγματα γύρω μας».

Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και το άσυλο


- Υπάρχουν κάποια ανοιχτά θέματα που τα συζητάμε για χρόνια, πλην όμως δεν έχουμε καταλήξει σε ένα πρακτικό διά ταύτα. Για παράδειγμα, τι θα γίνει με το πανεπιστημιακό άσυλο; 

«Ο νόμος θα δίνει τη δυνατότητα σε κάθε ανώτατο ίδρυμα της χώρας να αποφασίζει για τα όργανα και τις διαδικασίες μέσω των οποίων θα υπηρετεί τρεις στόχους: την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών (που δεν υπάρχει σήμερα),την ασφάλεια όλων των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας (σήμερα κυριαρχεί ο φόβος) και την προστασία της δημόσιας περιουσίας (που σήμερα μπορεί να καταστραφεί χωρίς κανένας να απολογηθεί για αυτό)».


- Η εντεινόμενη βία σάς ανησυχεί;

«Με ανησυχεί η απώλεια του μέτρου.Ο εύκολος λαϊκισμός τροφοδοτεί τη βία.Λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία.Και δυστυχώς υπάρχουν δυνάμεις που υποστηρίζουν είτε τον λαϊκισμό, είτε τη βία,είτε και τα δύο μαζί». 

- Η θέση του υπουργού Παιδείας έχει αποδειχθεί ηλεκτρική καρέκλα. Φοβάστε το προσωπικό πολιτικό κόστος; 

«Σήμερα πολιτικό κόστος έχει όποιος σκέφτεται το πολιτικό κόστος.Δεν συγχωρείται καμιά αδράνεια και καμιά λογική μέσου όρου.Βλέπω το υπουργείο Παιδείας ως αποστολή».

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

Α. Διαμαντοπούλου: Όλα όσα είπε για το νέο νόμο για τα πανεπιστήμια και για τα πτυχία σε τρία χρόνια

Συνέντευξη στο ΒΗΜΑ FM

Τετάρτη, 29 Ιούνιου 2011

Δημοσιογράφος: Το πρώτο ερώτημα που ήθελα να σας κάνω είναι αυτό που οι βουλευτές και μάλιστα οι βουλευτές της Αντιπολίτευσης - γιατί τους άλλους δεν τους αφορά ή νομίζουν ότι δεν τους αφορά - καλούνται να ψηφίσουν σήμερα, υπό ένα καθεστώς διλήμματος που διατυπώνεται με όρους τρομοκρατίας. Δηλαδή ψηφίζουμε ή χρεοκοπούμε, ψηφίζουμε ή γυρίζουμε στη δραχμή, ψηφίζουμε ή βγαίνουν τα τανκς να φυλάνε τις τράπεζες. Όταν ακούω όλα αυτά σκέφτομαι αυτό που είχε πει ο μεγάλος αμερικανός Πρόεδρος Ρούσβελτ σε στιγμή κρίσης, ότι το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο φόβος ο ίδιος. Θέλω να πω, χωρίς ελπίδα, χωρίς προοπτική, μόνο με το φόβο του χειρότερου μπορεί να υπάρξει διεύθυνση της χώρας; Μπορεί να υπάρξει λύση στο πρόβλημα μας;

Υπουργός: Όχι, εάν ο μόνος λόγος που ψηφίζει ένας βουλευτής είναι όλα αυτά που περιγράψατε– και για να μην πάω στον βουλευτή, να πάω και στον Υπουργό – γιατί πριν πάμε στη Βουλή, σας θυμίζω ότι μπήκαμε σε σκληρές διαδικασίες συζήτησης και διόρθωσης του κειμένου αυτού. Η βασική επιλογή σήμερα είναι η αποφυγή της καταστροφής, η οποία όμως από μόνη της δεν είναι ικανή και αναγκαία προϋπόθεση για τη σωτηρία, άρα την ελπίδα που θέλουμε όλοι. Επομένως, το μίγμα συναισθημάτων και προσδοκιών, που πρέπει να έχει κανείς, είναι ότι αποφεύγουμε την καταστροφή με αυτήν την ψήφο και η κυβέρνηση έχει την δυνατότητα να προχωρήσει στην όσο δυνατόν καλύτερη εφαρμογή αυτών που συμφωνήθηκαν. Στόχος είναι να μπορέσουμε σε μία επόμενη φάση, να υπάρξει αυτό που όλοι περιμένουν στην Ευρώπη: πολιτική διαχείριση του χρέους στην ευρωζώνη και όχι μόνο στην Ελλάδα. Έτσι θα το περιέγραφα με απλά λόγια.

Δημοσιογράφος: Υπάρχει ένα άρθρο στους «New York Times» που αναφέρει ότι δεν υπάρχει ηγεσία στην Ευρώπη, για αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, δεν είναι στο χέρι μας. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι να κάνουμε κάτι στο μεταξύ εμείς και ένα χρόνο τώρα το δείγμα γραφής είναι ότι αναβάλλουμε την καταστροφή, αλλά τον χρόνο που κερδίζουμε δεν τον κάνουμε τίποτα.

Υπουργός: Σχετικά με το θέμα της ευρωπαϊκής ηγεσίας- επειδή ξεκινήσατε κάνοντας μία αναφορά στην κυρία Lagarde και τις παρατηρήσεις που έκανε μόλις ανέλαβε, που έθεσε το θέμα Ελλάδας και ουσιαστικά παρενέβη στα εσωτερικά της χώρας όπως και ο κύριος Ρομπάι, και ο κύριος Ρεν- μέσα από την εμπειρία μου όλα αυτά τα χρόνια στην ευρωπαϊκή πολιτική, γνωρίζω πόσο πολύ, «ψειρίζεται» κάθε ανακοίνωση όταν αφορά στα εσωτερικά άλλης χώρας.

Έτσι, πρέπει να σας πω ότι μου κάνει εξαιρετική εντύπωση και με φοβίζει ότι ευρωπαίοι, εθνικοί ηγέτες και ηγέτες διεθνών Οργανισμών, οι οποίοι έχουν γνώση του διεθνούς «savoir faire», με την πολιτική του έννοια,- δηλαδή γνωρίζουν ότι δεν πρέπει να γίνεται παρέμβαση στα εσωτερικά μιας χώρας- παρεμβαίνουν με τόσο έντονο τρόπο και μάλιστα την παραμονή της ψηφοφορίας. Το μεταφράζω και σε δικό τους φόβο για το τί θα συμβεί την επόμενη μέρα. Αυτό, λοιπόν, είναι πάρα πολύ σοβαρό.

Σχετικά με το τί κάνουμε εμείς. Η Ελλάδα με τις δυνάμεις που είχε, -γιατί να μην ξεχνάμε και τη διαπραγματευτική θέση της χώρας και τη δυνατότητα να διαχειριστεί την υπόθεση όλο αυτό το διάστημα - θεωρώ και το λέω μετά λόγου γνώσεως- έχει γράψει ιστορία στην Ευρώπη. Δηλαδή, ο Πρωθυπουργός, από την μέρα της κρίσης, με το άνοιγμα του θέματος των ευρωομολόγων, μέχρι τη λειτουργία και τη δημιουργία των μηχανισμών -χωρίς τους οποίους δεν θα μπορούσαμε αυτή την στιγμή να μιλήσουμε ούτε εμείς, ούτε η Ισπανία, ούτε η Πορτογαλία, ούτε κανένας μεθαύριο- η Ελλάδα έκανε ό,τι μπορούσε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν ξέρω αν μπορούσε να κάνει περισσότερα. Και ο κύριος Παπακωνσταντίνου, αλλά και ο κύριος Βενιζέλος - τις λίγες μέρες από όταν ανέλαβε, κατανόησε, αντιλήφθηκε, έμαθε, παρενέβη και μπήκε στη διαδικασία για να συνεχίσει - έκαναν αισθητή την παρουσία τους .

Δημοσιογράφος: Για την αδυναμία της εφορίας να συλλέξει φόρους. Αυτό εννοούσα λέγοντας δεν κάνουμε τίποτα για να κερδίσουμε χρόνο.

Υπουργός: Νομίζω ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Είναι από τα πρώτα πράγματα που αντιμετωπίσαμε ως Υπουργικό Συμβούλιο, πέρυσι που πήραμε την ευθύνη υλοποίησης του μνημονίου.

Αυτό που ζητήθηκε από την Ελλάδα -και η κυβέρνηση ανέλαβε να το κάνει -είναι να σχεδιάσει μείζονες μεταρρυθμίσεις, να τις συζητήσει με τους κοινωνικούς εταίρους και τα άλλα κόμματα, να τις περάσει από τη Βουλή, να δημιουργήσει νέους θεσμούς για να τις υλοποιήσει, να αναδιατάξει το ανθρώπινο δυναμικό με τρόπο που να είναι αποτελεσματικό και να βγάλει αποτελέσματα. Αυτό το θέλαμε σε ένα χρόνο. Αυτό ήταν ανθρωπίνως αδύνατον να γίνει!

Νομίζω ότι τώρα έχουμε πλήρη συνείδηση ότι το κεντρικό πρόβλημα της επόμενης μέρας είναι η χρησιμοποίηση της υπάρχουσας διοίκησης. Εδώ, υπάρχουν πια πολύ σοβαρά ζητήματα που πρέπει να αλλάξουν και αν θέλετε να το πω επιγραμματικά πρέπει πλέον ο κάθε Υπουργός να αναδιατάξει γρήγορα δυνάμεις και πρόσωπα, ιδιαίτερα ο Υπουργός Οικονομικών. Έχουμε βάλει μπροστά κάποιες διαδικασίες οι οποίες είναι αντικειμενικές, και όμως πολλές φορές είναι σε βάρος της αξιοκρατίας και δεν δίνουν στον Υπουργό δυνατότητα επιλογής. Δηλαδή ο κύριος Βενιζέλος - ο οποίος ανεβαίνει έναν Γολγοθά, χωρίς προηγούμενο στην ιστορία των τελευταίων χρόνων, και σε παγκόσμιο επίπεδο, θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα- ως Υπουργός Οικονομικών, να πάρει αποφάσεις και να τις εκτελέσει σε μία μέρα. Δηλαδή να ανασυντάξει τις εφορίες και τους εφοριακούς, να αποφασίσει αν θα χρησιμοποιήσει ιδιωτικό τομέα, και αν «ναι» να τον χρησιμοποιήσει άμεσα κ.ο.κ.. Δεν γίνεται πια να συνεχίζουμε ορισμένες διαδικασίες με τόσο βραδείς ρυθμούς, όπως κάναμε πέρσι που υπήρχε η κουλτούρα αντικειμενικής λειτουργίας της διοίκησης, αλλά είχε και πάρα πολύ σοβαρά προβλήματα.

Δημοσιογράφος: Θεωρείτε ότι θα ψηφιστεί από τους συναδέλφους σας το μεσοπρόθεσμο σήμερα;

Υπουργός: Θέλω να πιστεύω ναι. Δεν θα ήθελα, όμως να προκαταβάλω την ψήφο κανενός. Νομίζω, ότι με αυτό που είπε ο κ. Μπόλαρης χθες «καθένας από εμάς είναι πολύ μικρός για να πάρει αποφάσεις που έχουν τόσο μεγάλες επιπτώσεις στην πορεία της χώρας» μίλησε στην ψυχή μου και νομίζω σε όλους. Θα ήταν καλό να σκεφτούν όλοι οι βουλευτές, από όλα τα κόμματα, τι σημαίνει η σημερινή ψηφοφορία.

Δημοσιογράφος: Και ας πούμε ότι περνάει. Πιστεύετε ότι είναι σε θέση αυτή η κυβέρνηση, αυτή η πλειοψηφία της Βουλής, να διαχειριστεί και την απελπισία και την οργή και την έλλειψη κατανόησης που την περιβάλλει;

Υπουργός: Πιστεύω ότι έχει ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο, στον επιχειρησιακό σχεδιασμό και την υλοποίηση και στην πολιτική διαχείριση. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι μια κοινωνία, η οποία καθημερινά και με τραγικούς ρυθμούς απαξιώνει το πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος, γιατί όλη αυτή η οργή και αγανάκτηση είναι απολύτως κατανοητές και δικαιολογημένες. Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο εκφράζονται, δηλαδή να εξαφανιστούν το πολιτικό σύστημα και οι πολιτικοί, να φύγουν όλοι όσοι έχουν μία διαδρομή και μία παρουσία στα κοινά, χωρίς να εξετάζεται ποιος έκανε τι σε αυτή τη χώρα, δημιουργεί τον κίνδυνο να οδηγήσουμε τη χώρα σε φαινόμενα «μπερλουσκονισμού».

Η εξουσία δεν αλλάζει έτσι. Δεν μπορεί έτσι ξαφνικά να φύγει το πολιτικό σύστημα και να έρθουν πρόσωπα που δεν τα ξέρουμε, που δεν έχουν ασχοληθεί με την πολιτική ποτέ! Αυτό ήταν το παράδειγμα με τον Μπερλουσκόνι στην Ιταλία και σε άλλες περιπτώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, με διάφορες επιπτώσεις για τη Δημοκρατία.

Άρα χρειάζεται από όλους - και νομίζω και από σας τους δημοσιογράφους που παίζετε ένα πολύ σημαντικό ρόλο - προσοχή και μέτρο στην κριτική του πολιτικού συστήματος.

Δημοσιογράφος: Αν υπάρξει επόμενη μέρα, δηλαδή αν επιβιώσουμε της σημερινής ημέρας, εσείς αύριο πρέπει να εισάγετε στο Υπουργικό Συμβούλιο ένα νομοσχέδιο για την αλλαγή των πανεπιστημιακών σπουδών, προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα, πτυχίο σε τρία χρόνια, όπως όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες... Θα ήθελα να κουβεντιάσουμε για αυτό, αλλά πραγματικά επιφυλάσσομαι. Ας υπάρξει επόμενη μέρα και να συζητήσουμε μετά για τις αλλαγές στα πανεπιστήμια.

Υπουργός: Αυτό είναι ένα στοίχημα που αντιμετωπίζει τις μεγαλύτερες αγκυλώσεις στην ελληνική κοινωνία, για αυτό και δεν άλλαξε επί 30 χρόνια τίποτα. Εν μέσω προβλημάτων, εν μέσω μεσοπρόθεσμου, εν μέσω μνημονίου, εν μέσω των διλημμάτων που έχουν τεθεί, δεν γίνεται να σταματάμε ούτε ένα λεπτό. Δεν πρέπει να κατεβάζουμε τα μολύβια, κρίνοντας το κακό που μας βρήκε. Σε όλους τους τομείς - στην Παιδεία, στην Ανάπτυξη, στη Γεωργία, στο Περιβάλλον - πρέπει να γίνονται πράγματα, γιατί το μεσοπρόθεσμο είναι μία συνιστώσα του εθνικού πολιτικού σχεδίου, που πρέπει να αλλάξει στην Ελλάδα. Εάν περάσουμε το μεσοπρόθεσμο, λύσουμε όλα τα άλλα, αλλά κρατήσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα που έχουμε και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων όπως είναι σήμερα, τα ίδια θα συμβούν ξανά σε 20 χρόνια, καθώς και τα Πανεπιστήμια παράγουν μια πραγματικότητα σε αυτήν την κοινωνία.